dinsdag 28 december 2010

Het spel.

Het spel dat gespeeld wordt, is een spel waar je niet uit kunt.
Zelfs als jij denkt dat je het nu door hebt dat het allemaal maar een spel is, is dat nog steeds een onderdeel van het spel.
Het is totaal onmogelijk dat jij er uit kunt stappen.
Of je nou wilt of niet, jij zult altijd een speler in het spel zijn.
Zelf als zou blijken dat er helemaal geen spelers in het spel zijn, dan nog kun jij dat niet weten.
Dat wat weet dat er geen spelers zijn weet voortreffelijk voor te wenden dat ze er wel zijn. En zo blijft het spel maar door gaan met spelers die ervan overtuigd zijn dat zonder hen het spel niet zou bestaan.
Een aantal uren per etmaal ben je even helemaal geen deelnemer meer van het spel.
De speler is verdwenen en het spel lijkt niet meer te bestaan.
Zijn die uren voorbij dan begint het hele spel weer van voor af aan.
Het spel speelt een spel met de speler van het spel.
De speler van het spel ziet niet dat hij het spel zelf is.
Het spel heet…

ZIJN


AYANOMA

vrijdag 17 december 2010

Vrolijk Kerstfeest

Je denkt toch niet echt serieus dat er ook maar iemand is die jou een Vrolijk Kerstfeest wenst?
Het is allemaal onderdeel van een prachtig en fascinerend spel.
Het spel dat nooit ophoud te bestaan.
De hele mikmak van kerst, de kerstsfeer in de winkelcentra, de kerstboom thuis, het mogelijke kerstdiner met je familie en of vrienden, allemaal prachtig en heerlijk om van te genieten.
Maar wie of wat is het die er van geniet.
Voor dat die zogenaamde jij het door heeft, heeft dat genieten al plaatsgevonden.
Jij huppelt er achteraan en claimt dat jij het bent die er van geniet.

Dat zogenaamde Vrolijk Kerstfeest vindt in werkelijkheid helemaal niet plaats.
Maar het lijkt allemaal wel heel erg echt.
Dat wat vrolijk is zal er altijd zijn ook zonder de wens dat het vrolijk moet zijn.

ZIJN

AYANOMA

woensdag 15 december 2010

Wakker worden.

Heb je wel eens geprobeerd om niet wakker te worden?
Het is onmogelijk.
Elke morgen gebeurt het. De periode van slaap is voorbij en het gewaar zijn begint.
En direct is het daar, het zinnetje “Ik ben wakker” of “Ik werd om zeven uur wakker”.
Zie dat de zogenaamde eigenaar (Ik) er als de kippen bij is om het te claimen.
Maar jij wordt niet wakker. Het gebeurt!
Vanaf dat moment begint het hele dagelijkse circus weer te draaien.
Ik stap uit bed. Ik loop de trap af. Ik ga ontbijten. Ik neem een douche.
Het is eigenlijk om te lachen als je op zo’n moment bijvoorbeeld ook nog denkt “Ik ben naakt” en even daarna “Ik heb kleren aan”.
En zelfs als je denkt dat jij het belachelijke ervan in ziet is het opnieuw jij die dat claimt.
Maar het is inderdaad wel om te lachen en dat is iets wat dus ook gewoon gebeurt net zo als dat wakker worden.

Jij kunt niet wakker worden.
Jij kunt niet lachen.
Jij kunt niet huilen.

Het gebeurt.

AYANOMA

dinsdag 14 december 2010

Wie ziet het?




AYANOMA

zaterdag 11 december 2010

De boodschap.

Hoe komt het dat de boodschap niet overkomt?

Omdat we het onmogelijke verlangen.

Ik wil dat iets wat ik vertel door jou begrepen wordt.

Daarvoor is een zender nodig en een ontvanger.

Wat we niet zien, of niet willen zien, is dat ze er geen van beide zijn.

Geen zender, geen ontvanger.

NIETS


AYANOMA

vrijdag 10 december 2010

De constante factor.

Kan “Ik” wel een constante factor zijn?

Steeds weer kom je die vraag tegen. Wie ben ik?
De vraag is eigenlijk maar beperkt tot het eerste woordje “Wie?”
Als dit “Wie?” verschijnt, verschijnt tevens de vragensteller.
Als dit “Wie?” verdwijnt, verdwijnt tevens de vragensteller.

Die zogenaamde “Wie” is hetzelfde als die zogenaamde “Ik”.
Het woord “zogenaamd” zegt het eigenlijk ook al. Er is een naam aan gegeven maar het stelt niets voor. Het is niets!.
Dat vinden we niet leuk… we willen niet niets zijn.

Liever blijven we op zoek. Waarnaar we op zoek zijn weten we helemaal niet.
Dat wat op zoek is noemen we die “Ik” en dat is nou juist de factor die er niet is.
Het is een factor die zich in allerlei gedaantes schijnt te vermommen en die we toch telkens weer “Ik” blijven noemen.
Sterker nog we hebben er iets van gemaakt dat zelfs geneigd is zich de eigenaar van die factor te benoemen. Dat is de wereld op zijn kop.
Die wereld op zijn kop is waarin de mens leeft.

In die wereld is die “Ik” er van overtuigd dat het zijn wereld is, dat het zijn leven is, dat het zijn lichaam is en knettergek genoeg schijnt er dan ook nog een versie van die “Ik” te bestaan die zegt “Ik ben niet dit lichaam”.
Als het zover is gekomen dan zit je pas echt goed in de shit want hier geef je te kennen dat je wel van die “Ik” af wilt maar tegelijkertijd het toch die “Ik” wil blijven noemen.

Het kan nog een stapje verder gaan als die “Ik” ook nog eens het “ZIJN” wil claimen.
Het “ZIJN” wordt dan “Er zijn” wat vervolgens weer verder gaat als “Ik ben”.
De beste verdraaiing hiervan vindt je in de volgende zin.
“Je moet er wel eerst zijn om te zeggen dat je er bent”.
Om de verdediging van die “Ik” nog een stapje verder door te voeren wordt er als slotstuk dan ook nog gezegd: “Je moet er wel eerst zijn om te zeggen dat je er niet bent”.
Het is het pleidooi van een advocaat die er niet is maar die kost wat kost die “Ik” in stand wil houden.

Die zogenaamde “Ik” kan nooit een constante factor zijn. Het is een schijnbare vertoning die zich in allerlei gedaantes weet te vermommen.

Dat wat IS, is de enige constante factor.
Een factor die letterlijk en figuurlijk “NIETS” voorstelt.

AYANOMA

dinsdag 7 december 2010

De Advaita Comfort Zone.

Als er een woord is dat in de boeken van Jed McKenna steeds weer terug komt dan is het wel het woord “Verder”.

Verder in de zin van als je denkt dat je er bent is het de kunst om je telkens weer te realiseren dat dit nog maar het begin is.

Het lijkt er echter steeds meer op dat er velen zijn die blijven steken in het zogenaamd begrijpen van alles. Er de zogenaamd juiste omschrijving voor hebben en op het zelfde moment niet door hebben dat ze hun eigen Advaita Comfort Zone aan het creëren zijn.
Mogelijk moet je zeggen Maya op haar best.
Of zoals al eerder op deze Blog vermeld het vertoeven in de gouden kooi.

In de gouden kooi wordt alles opgepoetst en verheerlijkt. Daar wordt gesmeten met citaten van… ja van wie? Men wil graag vasthouden aan die citaten. Vasthouden op een manier waardoor men tegelijkertijd niet ziet dat er niets meer van het ware zelf aan te pas komt. Het is constant gebaseerd op uitspraken van (zogenaamde) anderen.
Nisargadatta heeft gezegd, Ramana Maharshi heeft gezegd, Jezus heeft gezegd etc. etc.

Het idiote van alles is dat er juist in die uitspraken nog zo duidelijk vertelt kan worden dat er niemand is die iets zegt, men toch weer zegt dat iemand dat gezegd heeft.
En zo blijft men dan rondlopen in een kring die ze zelf veroorzaken.
Vaak komt dit nog het meest tot uiting in de vorm van, “Ja maar hier is het weten wel aanwezig, maar die anderen weten het nog niet”
En dat is alweer zo’n uitspraak die je in die Comfort Zone gevangen houdt.

Verder wil zeggen dat “Ik Ben” niet het begin is van zelfrealisatie maar juist van dualiteit.
De aandacht richten op dat wat aan “Ik Ben” vooraf gaat en waar geen enkel woord voor te vinden is kan je weer uit die Comfort Zone halen.

Verder wil zeggen telkens weer opnieuw de prijs betalen van alles tot er niets overblijft.


AYANOMA

vrijdag 3 december 2010

Wat kost het?


Stel dat het zou kunnen. Ergens is een plek, laten we om in de sfeer te blijven zeggen een plek in India. Een klein winkeltje, zoiets als een sigarenzaak, en daar kun je het kopen.
“Verlichting” dat wil je!
Je moet er wel wat voor over hebben om er te komen maar dat geeft niet want uiteindelijk kom je er wel. Dan is het zover de reis is teneinde en je wilt weten wat het kost. Dan krijg je het prijskaartje te zien en vol verbazing zie je wat er op staat.

IK BEN

Wat is dat nou? Is dat wat het kost? Maar daar heb ik tijdens die reis al die tijd op zitten mediteren en het maakte de reis juist zo aangenaam. En nu is dat de prijs?
Je kunt het niet geloven en toch het blijkt zo te wezen. Je wilt er eerst nog over praten en nog eens en nog eens en dan uiteindelijk ga je overstag, dan moet het maar, het kan niet anders.

Dan is het zover, daar is het… Verlichting!
Maar denk je na een beetje gewenning is er eigenlijk wel zo veel veranderd. De bergen zijn nog steeds de bergen, de lucht lijkt net zo blauw als ervoor, is er dan niets veranderd.
Ja wat moet ik er dan mee. Ik ga terug naar die winkel en wil er eens over praten en tot je grote opluchting is er geen enkel probleem behalve dat je wat je er voor betaald hebt niet meer terug kunt krijgen.
Wat je wel krijgt is een tegoedbon en daar staat met grote letters op…

ZIJN

Nou ja denk je dan heb ik tenminste dat nog.
Eenmaal weer thuis aangekomen vertel je aan je partner hoe het gegaan is en je laat de tegoedbon zien. Nou... zegt je partner, dan had je jezelf een lange reis kunnen besparen want zo’n tegoedbon had je al die tijd al bij je. Ik had hem al op de dag dat ik ter wereld kwam en zelfs daarvoor was hij er al.
Die tegoedbon raak je ook nooit meer kwijt. Je hoeft hem ook niet te vermelden in je testament want hij blijft altijd.

Mogelijk denk je nu, ja leuk zo’n verhaaltje maar het is maar een verhaal.
Kijk dan is goed en zie in welk verhaal jezelf zit en wie weet zie je dat de tegoedbon het enigste was waar je nooit naar keek.

Veel plezier ermee.

AYANOMA

dinsdag 30 november 2010

Je natuurlijk staat?

Zeggen dat jij in jouw natuurlijke staat bent is complete nonsens.
Het punt is nou juist dat die natuurlijke staat er altijd is.
In bijna alles wat over advaita te lezen valt staat deze vorm van benadering.
Het heeft iets van we gaan je uitleggen dat je er niet bent om aan het eind te ontdekken dat je er niet bent.
Waarom dan aan zo’n uitleg beginnen?
Wat er gebeurt is zo simpel dat het kennelijk bijna niet meer gezien wordt.
Twee mensen gaan naar bed, hebben geslachtsgemeenschap en vallen daarna genoeglijk in slaap. De natuur (bewustzijn) doet zijn werk en terwijl deze twee mensen al lang vetrokken zijn en in de diepe slaap zich van elkaar niet eens meer bewust, lijkt er nieuw leven te verschijnen. In werkelijkheid is dat het leven (ZIJN) wat er altijd is.
Negen maanden verder komt dat zogenaamde nieuwe leven uit de moederschoot.
En dan begint het etiketten plakken. Het nieuwe leven krijgt een naam (etiket), in dit voorbeeld Bram.
Dan komt de dag dat het nieuwe leven zegt: “Bram plast” en dan wordt het tijd voor het volgende en kennelijk meest belangrijke etiket, het IK etiket.
Het nieuwe leven zegt nu “Ik plas” en krijgt er gelijk nog wat etiketten bij want er zijn meer levens die plassen en die etiketten heten dan Jij, Wij , Zij, Hij etc.
Al die etiketten raken er geleidelijk aan van overtuigd dat ze geen etiket zijn maar het leven zelf. Ze roepen dingen als “Ik leef” en “Het is mijn leven”.
Maar soms, een heel enkele keer valt het etiket eraf en is er weer dat wat er altijd al was, de natuurlijke staat.
Andere etiketten horen daarvan en willen dat ook en het etiket gaat aan zichzelf zitten trekken terwijl die niet door heeft dat het maar een etiket is.
Ik wil dat ook, ik wil mijn natuurlijke staat weer terug.
Daar waar het etiket is afgevallen kan de pech ontstaan dat er een nieuw etiket voor in de plaats komt, meestal heet dat etiket “Goeroe”.
De geschiedenis leert dat daar niet om gevraagd wordt maar vaak wordt dit etiket door anderen erop geplakt.
Want dan gebeurt is helemaal te gek want nu gaan bestaande etiketten naar een Goeroe etiket om te vragen hoe ze van zichzelf kunnen af komen.
Hebben ze pech en komen bij een (nep) Goeroe etiket dan krijgen ze te horen wat het Goeroe etiket allemaal wel niet gedaan heeft om van zichzelf af te komen en die gesprekken kunnen echt levens gaan duren.
Dat de Echte Goeroe geen etiket is maar hetzelfde als die natuurlijke staat wordt niet gezien.
Aan de natuurlijke staat kun je niet vragen hoe je er komt.
De natuurlijke staat kan nooit van jou zijn.

De natuurlijke staat IS.

AYANOMA

maandag 29 november 2010

JIJ en IK

Dit gaat niet over jou.
Het gaat niet over wie jij werkelijk bent.
Waarom niet?
Omdat het simpelweg niet kan.
Er is geen ik, en geen jij.
Er is “wat is”.
Als aan “wat is” een ik of een jij wordt toegevoegd gaat het mis.
De verwarring begint als er gezegd of geschreven wordt “Jij bent dat wat is”.
Men wil via iets (een ik of een jij) dat niet bestaat, duidelijk maken dat het dat is wat wel bestaat.
Het is totaal onmogelijk.
Onmogelijk is “ik ben”.
In de advaita wordt daar vaak over gesproken, het zogenaamde “ik ben” gevoel.
Verduidelijkt wordt het met termen als, “jij kunt niet zeggen dat je er niet bent want om dat te zeggen moet je er wel eerst zijn”.
Dat kan zowel verwarring scheppen als helderheid.
Is er verwarring, wie is er dan verward?
Is er helderheid dan is er alleen maar helderheid.
Niet iemand die helder is.
Jij bent er niet!
Er is helderheid.
Er is “wat is”
Er is …


AYANOMA

maandag 1 november 2010

Beter dan God…

"Beter dan God" is de titel van een expositie die te zien is tot 28 februari 2011 in de TwentseWelle in Enschede.
Als je naar de website gaat van de TwentseWelle kom je bij de tekst over deze expositie als eerste het volgende tegen:
"Hoe zie ik er uit? Zijn die rimpels een ramp of juist charmant? Laat ik mijn wallen weghalen en doe ik nog een beetje botox?”

Hoe zie ik er uit?

In deze vraag ligt alles besloten. Je ziet tegelijkertijd dat velen dus van mening zijn dat datgene wat als je zogenaamde uiterlijk verschijning hier aanwezig zou zijn, die zogenaamde “ik” zou zijn.

En die “ik” moet er dan als het eventjes kan mooi uitzien.

Maar of je nou wilt of niet… JIJ kunt er niet mooi uit zien.
Jij bent niet meer als een gedachte in je hoofd… de allereerste “Ik gedachte”… daarna volgen de andere gedachten van “Ik ben niet mooi”, “Ik ben lelijk”, “Ik wil de mooiste zijn” enz. enz.

Een gedachte blijft een gedachte en die vind alleen maar plaats in dat wat geen schoonheid kent of nodig heeft.

Hoe dat er uit ziet?
Een antwoord op die vraag ligt dichter bij als dat wat je in de spiegel ziet.

ZIJN

AYANOMA

donderdag 7 oktober 2010

Het is onmogelijk…

Het is onmogelijk om ook maar iets te begrijpen van dat wat je op internet sites en Blog’s als deze tegenkomt. Los van het feit dat wat er op staat voor 99,9 procent sowieso totale onzin is. De 0,1 procent die overblijft bevat de kern waar het echt overgaat.

Het is echt onmogelijk voor jou om hier ook maar iets mee te kunnen doen laat staan dat je er wijzer van wordt.

Met wat andere woorden:
Het is onmogelijk voor iets dat er niet is om te begrijpen dat het er niet is.

En dan komt de vraag, maar hoe weet je dan of het waar is?
Dat kun je niet weten! Nu niet, dan niet en nooit niet!

En mogelijk vraag je, waarom niet?
Dat wat het wil weten is er niet.

Wat is er dan wel?
Dat wat is… KLAAR

AYANOMA

maandag 20 september 2010

Het Ik gevoel.

Wat je in veel boeken en in diverse video’s tegenkomt over het ‘Ik gevoel’ zijn uitspraken als, “Het enigste dat je zeker weet is Ik ben”.
Vaak volgt het dan met de woorden, “zelfs als je zegt dat je er niet bent moet je er wel eerst zijn om dat te zeggen”. En zo concludeert men dan dat het zogenaamde ‘Ik ben’ het uitgangspunt zou zijn van je bestaan.
Als je echt serieus zelfonderzoek wilt, dan laat je het niet bij deze simpele veronderstelling. Dan ga je de zaak eens verder onderzoeken.
Laten we nu eens kijken naar dat zogenaamde ‘Ik gevoel’.
Stel jezelf de volgende vraag.

Wat is dat ‘Ik gevoel’ zonder de aanwezigheid van de woorden of wel het concept ‘Ik gevoel’.

Als dan de ‘Stilte’ het enigste is wat overblijft, en ook dat woord ‘Stilte’ weer een concept is, wie of wat moet dan nog verder zoeken.

AYANOMA

maandag 13 september 2010

Is het jouw leven?

Je kunt niet denken de eigenaar van het leven te zijn
Zelfs denken dat het leven de eigenaar van jou is blijft een gedachte die niets te maken heeft met het mysterie dat we nooit zullen zien.
Zeggen dat we zelf dat mysterie zijn is ook al weer veels te veel van iets dat op de zogenaamde persoon slaat.
Zelfs toegeven dat wij dat mysterie niet zijn is nog steeds iets dat vanuit onze woorden komt.
ZIJN is iets zonder woorden en dus is vreemd genoeg zelfs het woord ZIJN alweer teveel.
Dat wat aan het woordje ZIJN en het ZIJN zelf vooraf gaat is de bron die er is en tegelijkertijd niet is.
En ook dat NIETS blijft een woord van ons.
Je hoeft zelfs niet te accepteren dat het allemaal zo is.
Dat laatste zou je sowieso niet voor elkaar krijgen.
En wil je nu toch nog heel graag naar die zogenaamde plek van dat NIETS probeer je dan je allereerste dag van wat je mogelijk jouw leven noemt eens te herinneren.
Wedden dat er NIETS te voorschijn komt?
Zeker is dat je die plek nooit verlaten hebt… het zal er altijd ZIJN

AYANOMA

zondag 12 september 2010

Probleem makers…

Uitspraken die in al die Advaita teksten en video’s telkens weer verschijnen zijn uitspraken als:

“Jouw gewaarzijn”, “Jouw aanwezigheid”, “Jouw zijn”, “Jouw werkelijke identiteit”, “Jouw ware aard” “Wat jij werkelijk bent” en zo valt er een hele verzameling van dit soort uitspraken bij elkaar te zetten.

Als hier goed naar gekeken wordt dan is het mogelijk dat het opeens duidelijk wordt waar de probleem maker zit in al die uitspraken.

Het is inderdaad een feit dat we onze normale taal moeten gebruiken om iets te verduidelijken. Meestal gebeurt dat dus ook op de manier van “Ik wil jou iets duidelijk maken”.
Maar al gebeurt dit ook met de beste bedoeling, het is nou net die manier van duidelijk maken, die in de Advaita helemaal niet opgaat. Als datgene waar het in de Advaita allemaal om draait duidelijk is, dan is het over en uit.
Het is onmogelijk dat het voor jou duidelijk is. Op het moment dat er gezegd wordt “ik heb het begrepen”, begint juist de hele ratrace weer van voor af aan.

AYANOMA

woensdag 8 september 2010

Wie ben Ik?

Dat is de vraag die je praktisch overal waar het gaat over zelfrealisatie tegen komt.
Als er goed gekeken wordt naar die vraag dan is alles in een keer duidelijk.
Let wel… Er is een verschil tussen “Als er goed gekeken wordt” en “Als Jij goed kijkt”.
Als “Jij” goed kijkt, dan zit je al in een cirkel te kijken van wie kijkt naar wie.
Als het Zien er is dan wordt duidelijk dat de vraag “Wie ben Ik?” op zich al belachelijk is.
Wil “Jij” het toch heel simpel benaderen kijk dan eens naar de betekenis via een woordenboek.

Wie = welke persoon
Ben = ZIJN
Ik = ego

Dat wat in het midden staat heeft wat er aan vooraf gaat en wat er na komt helemaal niet nodig.
Sterker nog… dat wat er denkt te ZIJN is er nog nooit geweest.

AYANOMA

dinsdag 3 augustus 2010

Wie is aan het lezen?

Er was het moment dat je uit de moederschoot kwam. Het moment dat we in het algemeen geboorte noemen. Het begin van dat wat je nu je leven noemt.
Niets wetend was er alleen maar je aanwezigheid… het ZIJN zelf.
Het nieuwe leven kreeg ook een naam, laten we zeggen Jan, maar al gauw werd je verteld dat je niet die naam bent. Als je bijvoorbeeld zei “Jan plast” werd je geleerd te zeggen “Ik plas”.
Het werd nog gekker toen je geleerd werd te zeggen “Ik heet Jan”
Op een gegeven moment was het zover dat je ging leren hoe letters eruit zien.
A b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z
Het duurde niet lang en de eerste woordjes werden gevormd. Aap Noot Mies etc.
Vele woorden en begrippen volgden en nu op dit moment ben je er mogelijk van overtuigd dat jij nu deze woorden leest.
Maar kijk eens goed… het is toch nog steeds hetzelfde wat leeft als op die eerste dag.
Jan, Ik, Jij… zijn er alleen maar aan toegevoegd.
Dat wat leest is het leven zelf… ZIJN

AYANOMA

maandag 2 augustus 2010

Afscheid van IK BEN

Telkens weer kom je het tegen de twee woorden: IK BEN
Telkens weer is er hier het gevoel van dit klopt niet.
Het lijkt wel alsof hier maar geen afscheid genomen kan worden van die IK.
Je krijgt vaak de indruk dat men hier het aanwezig zijn wil uitdrukken.
Vreemd genoeg hoeft dat helemaal niet kenbaar gemaakt te worden.
Waarom zou iets wat er is duidelijk moeten maken dat het er is.
Het is toch niet zo moeilijk om te zien dat alles al zit opgesloten in dat ene woord “ZIJN”.
Als je dat ziet besef dan dat je al in de stilte van dat ZIJN zit en dat er verder niets is toe te voegen.
IK BEN zijn overbodige woorden omdat het ZIJN er altijd aan vooraf gaat.
De woorden “Wees stil en weet dat ik GOD ben” staan voor hetzelfde als “Wees stil en weet dat ik ZIJN ben.
Afscheid van IK BEN brengt je vanzelf naar ZIJN en daarna is het stil…

AYANOMA

maandag 12 juli 2010

Jed McKenna

Waarom zijn de boeken van Jed McKenna zo leuk om te lezen?

Er is veel belangstelling voor de boeken van Jed McKenna en ook hier bij AYANOMA kon het dus niet uitblijven deze boeken eens te gaan lezen. En wat heet lezen want inmiddels zijn alle vier boeken al meerdere malen gelezen en zijn er tijdens het lezen opnieuw weer leuke inzichten ontstaan. Het belangrijkste inzicht daar bij is het volgende.
Juist omdat er een beetje een mystieke vraag hangt rond het wel of niet bestaan van Jed McKenna vormen deze boeken een goed voorbeeld van waar over altijd weer gesproken wordt in de advaita wereld.
Wat voor elk boek geld maar met name voor de boeken van Jed McKenna is het volgende.
Ziet het zo voor je… het boek ligt op tafel, jij doet het open en begint te lezen. Op dat moment is er opeens een lezer maar ook pas op dat moment is er de figuur van Jed McKenna. Alles wat je dan leest over Jed en de andere zogenaamde personages ontvouwt zich als een beeld ergens in jou. Er speelt zich als het ware een film af in jou tijdens het moment dat je aan het lezen bent. Zoals gezegd dat gebeurt ook bij andere boeken en is zo gezien niets bijzonders. En toch als je goed op let is het op de een of andere manier anders bij de boeken van Jed McKenna. Er lijkt zich iets te verduidelijken… iets wat je eerst niet zo duidelijk zag.
Kijk je nu eens naar je dagelijkse leven dan ontdek je dat elke dag eigenlijk net zo begint als het lezen van zo’n boek. Je ligt in bed, wordt wakker, en daar ben jij weer althans zo lijkt het te zijn. Maar het is in werkelijkheid net zo als bij het lezen van het boek. Er is alleen maar een beeld in je hoofd van een schijnbare persoon die aan de nieuwe dag begint. Dat wat in werkelijkheid aan die zogenaamde nieuwe dag begint is dat wat er altijd al was en zal zijn… namelijk het ZIJN zelf.
Je moet het eens zo bekijken… Dat wat Is, leest een boek en tijdens dat lezen verschijnt de hele wereld, het universum met alles er op en eraan.

AYANOMA

vrijdag 14 mei 2010

Ik heb HET gezien!

Het grootste misverstand ligt wel in het feit te denken dat er ooit iemand is geweest die HET zogenaamd gezien heeft.
Alle streven, alle zoeken, is vaak gericht op dat punt dat er iets zou zijn en wanneer je dat maar eenmaal gezien hebt dan is het zover of ben je zover.
Vergeet dat maar het is allemaal onzin er valt niets te zien.
Met die laatste woorden kom je nog het dichtste bij de werkelijkheid.
Maar zelfs daar staat nog onzin want “waar niets te zien is” daar is alles al opgehouden dus ook het zien zelf.
Het is juist vanuit dat niets of wel niet iets dat alles spontaan ontstaan is en nog steeds elk moment ontstaat. Jij, je schijnbare waarneming, je schijnbare aanwezigheid, de schijnbare wereld om je heen, het is er allemaal zomaar spontaan vanuit het niets en verdwijnt er net zo spontaan weer in.
En jij hebt HET nooit gezien.

AYANOMA

woensdag 12 mei 2010

Jij gebeurt!

Het zou zo maar kunnen dat je er vast van overtuigd bent dat Jij ziet, dat Jij hoort, dat Jij ruikt, dat Jij proeft, dat Jij loopt, dat Jij drinkt, etc. etc.
Maar heb je er wel eens over nagedacht dat het mogelijk zo is dat alles gewoon plaatsvindt, gewoon gebeurt?


Stel je eens voor… Jij die denkt dat Jij degene bent die alles doet, ja ook Jij gebeurt gewoon. Jij vindt plaats op dit moment dat je dit leest.
Ja het lijkt een vreemde gedachte maar het is wel echt wat er plaatsvindt.
Je bent zo gewend om te zeggen “het is mijn leven” maar hoe kan het van jou zijn als het zich al voordoet. Eerst moet het er zijn voor dat je er ook maar iets over kunt zeggen.
Het zien, horen, ruiken, proeven etc. etc., het vindt allemaal gewoon plaats.
Meer valt er niet over te zeggen.
Het is het ZIJN zelf.

AYANOMA

donderdag 22 april 2010

Bestaat de wereld of bestaat hij niet?.

Het is een vraag die heel vaak ter sprake komt.
Het is in zekere zin geen gemakkelijke vraag en anders gezien valt het nog wel mee.
De eigen ervaring heeft geleerd dat als het de wereld betreft zoals die zich in de gedachten in je hoofd afspeelt, het maar al te vaak zo kan zijn dat je die wereld bent gaan geloven. Zoiets als “ik weet wel zeker dat het zo is”.
Vooral als je eens weer aan de zogenaamde wat negatieve kant van het leven zit kan dit allemaal heel erg echt lijken.
Toch blijft er iets wat die gedachten ook ziet. Dat iets, wat het dan ook mag wezen, dat kan je ook laten zien dat het allemaal slechts gedachten zijn. Zelfs die “ik” die het wel zeker weet is niet meer als een gedachte.
De wereld die je denkt te zien in jouw gedachten, dat is de wereld die niet echt bestaat.
Of de wereld die gezien wordt doordat lichaam/geest mechanisme, waarin jij aanwezig lijkt te zijn, werkelijk bestaat kan niet beantwoord worden.
Neem als voorbeeld het zien van de kleur rood, zoals bij een tomaat.
Er wordt rood gezien omdat van het licht dat op de tomaat valt alleen de rode lichtstralen worden gereflecteerd de andere kleuren in het licht worden geabsorbeerd.
Omdat je het zo geleerd hebt, zeg je in je gedachten dat de tomaat rood is en dat geloof je dus nu ook. Hoe het werkelijk is kun je nooit weten. Het licht speelt een spelletje met je terwijl jezelf uit niets anders bestaat als dat zelfde licht.
Het feit dat een ander jouw ziet bestaat uit hetzelfde principe en er is alleen maar een schijnbare afbeelding van jou in het hoofd van die ander. Licht speelt met licht.
Het ZIJN speelt met zichzelf.

AYANOMA

De gouden kooi...

Het grootste gevaar binnen de wereld van Advaita is dat het je lukt om zo’n goed verhaal neer te zetten dat het je opnieuw gevangen gaat houden.
Het enige verschil wat er dan is dat je dan de ijzeren kooi waarin je eerst gevangen dacht te zitten, hebt verwisseld voor een gouden kooi en denkt nu niet meer gevangen te zijn. Je zogenaamde vrijheid is een gouden vrijheid geworden omringt door de gouden tralies van je eigen verhaal.
Al die verhalen zijn niets anders dan de woorden die niet nodig zijn… ook deze woorden niet.
ZIJN kent geen verhalen…
ZIJN kent geen woorden…
ZIJN kent geen tralies…
ZIJN kent geen vrijheid…
Zelfs het woordje ZIJN is al te veel…

AYANOMA

zaterdag 10 april 2010

Lariekoek


Er komt een mevrouw bij de bakker met de vraag of het mogelijk is om een koek, een soort van ontbijtkoek in dit geval, te voorzien van de tekst “Lariekoek”.
Voor de bakker is het geen probleem en deze vindt het zelfs wel een leuk idee.
De volgende dag is het klaar en kan de koek worden opgehaald. Het is een mooi resultaat en zie daar, het is nu inderdaad een “Lariekoek” geworden.
Het is een mooi voorbeeld van hoe we alles telkens weer voorzien van een label.
Op zich is dat niet zo erg maar het feit dat we in die labels zijn gaan geloven en ze nu constant voor waarheid aan zien heeft ons in een droom doen belanden waar we de hele dag inzitten.
Zelfs wetend dat we die droom dromen, weigeren we wakker te worden.
Die droom zouden we net zo goed ook Lariekoek kunnen noemen want het is net zo bedrieglijk als de Lariekoek van de bakker. Het lijkt wel alsof je leeft en wakker bent maar het is onderdeel van die droom, van die Lariekoek.
Wakker worden uit die droom is gaan inzien dat het inderdaad allemaal maar Lariekoek is en dat het leven zichzelf leeft.
Het inzien is niet meer als er ZIJN en daar hoef je niets voor te doen.
Dat ZIJN is er al…

AYANOMA

donderdag 25 februari 2010

Houden van jezelf...


Hoe kan ik houden van mezelf, vroeg de bloem. Niet wetend hoe mooi haar eigen prachtige natuurlijke uitstraling is, staat ze daar.
Hoe is het mogelijk dat deze vraag over het houden van jezelf is ontstaan.
Jij die daar staat en liefde verspreid zonder er maar iets voor te doen, waarom ben jij aan jezelf gaan twijfelen.
Toen je nog in de knop zat was al duidelijk hoe mooi je bent.
Toen de knop open ging zag iedereen jou schittering.
Je bloeide helemaal op en het leven was prachtig. Toen iemand vertelde hoe speciaal je was kwamen de gedachten… “Ik ben mooier als die andere bloemen….”, “Ik ruik heerlijker…”, “Ik ben het belangrijkst…” Maar er kwamen ook gedachten als… “Wat is het toch dat ik niet van mezelf hou…”, “Dat ik mijn eigen schoonheid niet zie”

De bloem was vergeten dat het speciaal zijn niet zit in de “Ik” die ze dacht te zijn.
De bloem was vergeten dat bloemen zich helemaal niets afvragen.
De bloem was zelfs vergeten dat ze helemaal geen bloem is maar slechts de expressie van elk moment dat plaatsvindt… de expressie van het ZIJN zelf.

AYANOMA

woensdag 24 februari 2010

Kun jij wat doen?

Het wordt steeds duidelijker dat er niets is wat jij kunt doen.
Lezen in alle boeken, in alle geschriften soms van eeuwen oud, ja dat lezen, dat is wat steeds weer plaats vind. Wie is het die leest, wat is het dat leest. Wat gebeurt er tijdens dat lezen? Het lezen zelf creëert een wereld in je hoofd die er vlak voor het lezen nog niet was. Een wereld waar je op dat moment weer even aan vasthoud en even daarna is het boek dicht en ben je weer met de dagelijkse dingen bezig en merk je dat er al weer van alles in je hoofd zich afspeelt. Zo gaat het meestal.
Weg zijn die woorden die je net nog zat te lezen. Maar zijn die woorden dan eigenlijk wel belangrijk? Al die woorden die vaak door anderen alleen maar worden herhaald, waarbij je zelfs kunt afvragen of ze wel begrepen zijn. Zijn ze überhaupt wel te begrijpen?
Heb jij wat aan die woorden? Als je niet weet wie er zit te lezen, als je niet weet wat het is dat nu op dit moment dit leest, wie of wat kan hier dan iets mee?
Niemand kan hier iets mee… echt niet!
Maar waarom dan hier deze woorden? Ze staan er slechts om te vergeten, om te lezen zonder een lezer, om te beseffen dat er niemand is die leest, om te beseffen dat alles wat geschreven is je nooit zal brengen naar waar je wilt zijn. Daar waar het lezen plaats vindt, vindt ook het leven plaats. Jij speelt daar geen enkele rol in, jij kunt niets doen!
Jij bent niets meer als een personage in het boek. Het boek gaat dicht en weg is hij die er net nog was. Wat blijft is het leven zelf… het ZIJN.

AYANOMA

donderdag 18 februari 2010

Het zal toch niet waar zijn?

Dat het zo simpel is als het maar zijn kan. Het heeft werkelijk helemaal niets met jou te maken. Zodra jij hier leest dat jij iets kunt doen is het simpele al verdwenen.
Merk hoe er al iets is aangesproken alleen doordat gebruik van het woordje “jij”.
Nu al denk je dat het over jou gaat. En dat is nou net waar het niet overgaat.

Kijk op allerlei sites over dit onderwerp en het gaat meestal over jou.
Jij bent de zoeker en jij zoekt een antwoord. Het antwoord is vaak iets van dat jij er al bent. Maar dat zijn nou net weer de woorden die totaal overbodig zijn.
Ja het klopt, iedereen doet een poging dit aan je uit te leggen maar dat is nou net wat niet gaat. Al die geschriften, boeken, video’s, dvd’s etc., ze willen allemaal iets uitleggen wat niet uit te leggen valt.

Maar… denk je nu misschien, dan is dit toch ook weer zo’n poging om het aan jou te vertellen?
Nou mooi niet dus! Er valt niets te vertellen en al helemaal niet aan jou.
Daar waar staat dat het niet hoeft want “jij bent er al”, daar zit de knop van de onzichtbare poort. “Jij”, “de knop” en “de poort”, ZE ZIJN ER NIET.
Ja denk je nu maar wie zit dit dan nu te lezen?
Nou niemand dus.

Het enige wat nu plaatsvindt is het leven zelf… of wel het ZIJN
Mocht je nu denken, ik heb hier niets aan dan klopt dat. Jij hebt er inderdaad niets aan juist omdat het zo simpel is.

AYANOMA

vrijdag 5 februari 2010

Wie je werkelijk bent

De gedachte was er weer over iets wat je vaak hoort binnen de advaita wereld.

Wie je werkelijk bent. Of zoals je het vaak in antwoorden hoort van “ Ja maar dat is niet je werkelijke zelf” Of zoiets van “Dat is je werkelijke zelf”

Wat het is dat weet ik niet, en het doet er ook niet toe, maar telkens is er bij het horen van deze zinnen iets van het klopt niet.

Het klopt niet omdat het waarschijnlijk totaal overbodig is.

Er is bestaan, of beter gezegd ZIJN. Dat ZIJN is het enige wat er werkelijk is en hoe vreemd het ook lijkt, tegelijkertijd ook niet is.
Het is niet te zien als object, niet vast te pakken, ongrijpbaar dus en toch is het dat wat er is. Gewoon simpelweg ZIJN. Dat kun je niet doen… Je kunt niet ZIJN.
Dat wat zich IK noemt of je, jou, mij etc. is al vooraf gegaan door het ZIJN zelf.
Zodra het ook maar iets in de richting gaat van een omschrijving als “aanwezig in het ZIJN” dan is er al sprake van iets dat er bij komt.

Het is elke keer weer de mens, de persoon, die op die manier aanwezig wil zijn.
En daar zit nou net de valstrik die iedere keer weer te voorschijn komt.
Dat wat er is, in dit geval de mens dus, hoeft toch niet telkens weer te zeggen dat hij er is.
Er is niets anders op aarde dat moet laten weten dat het er is.
Het mooiste wat er is… Het ZIJN zelf… hebben we al verspeeld toen we in het paradijs met dat ZIJN alleen niet tevreden waren.

Maar niet getreurd… het is maar een stap… terug in het paradijs… ZIJN

AYANOMA

donderdag 4 februari 2010

IK BEN of I AM

Dat wat zo graag vrij wil zijn, is dat wat nog steeds vasthoud aan die allerlaatste strohalm die je in de advaita literatuur telkens weer tegen komt.

IK BEN of I AM

Het boek van Nisartgadata met dezelfde titel “IK BEN” maakt maar al te duidelijk dat het hier niet een persoon betreft maar de allereerste gedachte die opkomt in dat wat denkt een persoon te zijn.

Het wordt nog meer bevestigd als de religie er ook nog bij gehaald wordt want juist daar zit vaak dat vasthouden aan dat IK BEN of I AM.

Als je ervan overtuigd bent dat God de schepper is van dat wat jij bent, dan is daar totaal niets mis mee. Je kunt dan tevreden zijn en alles is dan zoals dat is. Jij en jouw schepper.

Daar valt wel wat voor te zeggen als je alleen maar simpel de Bijbel er bij haalt en zegt dat het daarin staat. De zeer bekend pasage uit Exodus 3 vers 14 wordt telkens weer aangehaald. Het wordt aangehaald zonder dan verder te kijken.

En God zeide tot Mozes: IK ZAL ZIJN, DIE IK ZIJN ZAL!
And God said unto Moses, I AM THAT I AM

Wat het overwegen waard is om er eens een heel simpele en andere kijk tegenover te zetten. Overweeg eens of er ook het volgende bedoeld kan zijn:

Als het moment daar is, is dat wat er is.

Met andere woorden het is het ZIJN zelf dat je verteld dat het er altijd is en dus heeft het geen zin om vragen te stellen zoals Mozes in de trant van wat moet ik zeggen als het zover is. Je weet maar al te goed dat iets pas plaats vind als het zover is.

Wat dan overblijft is dat wat in het leven altijd zo is… ZIJN

Kijk voor meer over GOD en Advaita op www.ayanoma.nl

maandag 1 februari 2010

Het geheim

Er was eens een geheim.
Het geheim was er van overtuigd dat hij een geheim was.
Andere geheimen hadden hem verteld over een nog groter Geheim dat zich ergens in de hemel bevond. Dit Groter Geheim was de schepper van al die andere geheimen.

Het geheim leefde een normaal leven net als alle andere geheimen. Elk geheim leefde als, en met, zijn eigen geheim. Het enige geheim dat het geheim kende van die andere geheimen, was dit Grote Geheim in de hemel.

Op een dag vroeg Het Grote Geheim zich af hoe het toch kwam dat al die geheimen die hier op aarde leven niet weten dat ze allemaal hetzelfde geheim zijn.
Toen op een dag besloot het grote Geheim dat hij er iets aan moest doen en hij zond zijn zoon naar de aarde om de geheimen de waarheid te leren omtrent hun geheim.
Toen het Jonge Geheim op aarde kwam waren er geheimen die wisten dat dit Jonge Geheim gekomen was om de waarheid te vertellen over de geheimen.

Het Jonge Geheim sprak: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot het Grote Geheim dan door mij.”

Veel van de geheimen vonden het niet goed dat dit jonge Geheim de waarheid verkondigde over een geheim zijn, en ze besloten om hem te doden.
De meeste geheimen vertelden zichzelf dat het veel beter was om alles te laten zoals het is ook al zou dan nooit iemand weten wat de werkelijkheid is van die andere geheimen.

Maar zo nu en dan was er een geheim dat vertelde over de waarheid die dat Jonge Geheim had verkondigd. En er waren er meer die door de jaren heen en op allerlei plaatsen gingen vertellen van die waarheid.

Het geheim waar dit verhaal over gaat, wou wel wat meer weten over die waarheid. En hij ging naar een van die geheimen die kon vertellen over de waarheid.
Toen werd er het volgende verteld: 


“Weet je, jij bent helemaal geen geheim, jij bent het leven zelf.
Leven is dat wat er IS, leven is ZIJN, en jij bent dat ‘Er Zijn’.
Het geheim is dat er dus helemaal geen geheim is, niet hier, niet daar ergens in de hemel, het is allemaal alleen maar ZIJN.”


Nog steeds vinden de meeste geheimen het wel goed zo om te leven als hun eigen geheim. Maar zij die nu weten van de waarheid van het leven, weten dat ze NU onsterfelijk zijn.

AYANOMA

dinsdag 26 januari 2010

Ik ben een graankorrel

Een man komt bij de psychiater met het idee in zijn hoofd dat hij een graankorrel is. De psychiater verteld de man dat het slechts een idee, een gedachte, in zijn hoofd is. Na een aantal gesprekken raakt de man ervan overtuigd dat hij helemaal normaal is. Bij het afscheid nemen van de psychiater stapt de man naar buiten en ziet een kip in de tuin wandelen.
Hij schrikt zich een hoedje, waarop de psychiater vraagt, wat is dat nou ik dacht dat je wel wist dat je geen graankorrel bent. Ja zegt de man dat weet ik ook maar weet die kip dat ook?

Een goed oplettende lezer zal mogelijk direct een overeenkomst zien met de valstrik die je in de advaita maar al te vaak ziet.
Met name zij die er als persoon van overtuigd zijn dat “Het” gezien is zullen telkens weer net als die man naar buiten komen met het idee “Ik weet Het” en dan botsen met het idee, “Ik weet Het wel” maar weet die ander nu ook dat ik het weet.

De man die denkt dat hij een graankorrel was en nu niet meer, verschilt in niets van de persoon die denkt dat hij niet verlicht is en nu wel.

Het denken van de persoon is in beide gevallen de valstrik.

Zonder dat denken is er slechts iets dat IS.

Geen graankorrel… geen verlichting… maar ZIJN

Hieronder een zelfde voorbeeld verteld door Mooji...



AYANOMA

woensdag 20 januari 2010

ZIJN... zoals het is

ZIJN is zoals het is… alleen puur ZIJN
Een misverstand is om te zeggen dat alles plaats vind in dat ZIJN.
Een misverstand… Het woord op zich zou eigenlijk al duidelijk moeten maken wat hier aan de hand is. Er is sprake van een misverstand… mis verstand… er is iets mis met verstand.

ZIJN als puur ZIJN heeft geen verstand… ZIJN IS…

Pas als er iets bij komt dat claimt verstand te hebben, dan pas ontstaan gedachten zoals dat alles in dat ZIJN plaatsvindt. Maar dat waarin een zogenaamde persoon verschijnt, die dat denkt te zeggen, moet er wel eerst ZIJN. De persoon die denkt dat hij het zegt, claimt dat het zijn ZIJN is, en dat gaat nooit op.
JIJ kunt nooit ZIJN… Voor jou... is ZIJN

Een boom zijn?
Zijn is ook een werkwoord. Het suggereert enige activiteit. Al kan men moeilijk zeggen dat een boom bijvoorbeeld spectaculair bezig is te zijn. Maar het zijn wordt als predicaat bij de boom gezet, om aan te geven dat hij 'er' is.

ZIJN en GOD
Er is al heel wat geschreven over de naam van God. Oude geschriften vertellen ons dat de naam GOD afkomstig is van de naam JHWH. De betekenis van de naam JHWH moeten we herleiden uit de Schrift, want de oorsprong van het woord Jahwe is onzeker. In ieder geval geeft het Oude Testament aan, zoals uit Ex. 3:13,14 blijkt, dat de naam Jahwe verbonden is met het Hebreeuwse werkwoord “haja”, “zijn”.
De betekenis is dan “Ik ben”.
Door de tijd heen is er heel wat gesleuteld aan dat “zijn” zoals het in de geschriften terug te vinden is. Daar begon het met de betekenis “Ik ben”, maar dat is wel de eerste verdraaiing van “hij is” wat, zoals je gezien hebt, ook op de boom van toepassing is.

Kijk nu eens naar de verschillende vertalingen door de tijd heen van het antwoord dat Mozes kreeg van dat wat dan nog steeds “GOD” genoemd wordt.
De nieuwe Bijbelvertaling: “Ik ben die er zijn zal”
Statenvertaling: “IK ZAL ZIJN, DIE IK ZIJN ZAL”
NGB vertaling 1951: “Ik ben, die Ik ben”
Groot nieuws Bijbel 1996: “Ik ben degene die er altijd is”
Engels King James versie: “I AM, THAT I AM”

Het is toch niet moeilijk om te zien dat de “Ik” erbij in geslopen is.
Er was geen “Ik”… er was ZIJN… maar van dat ZIJN is een heel verhaal gemaakt waarmee men getracht heeft het ZIJN te besturen.

ZIJN is dat wat er altijd is…



AYANOMA

dinsdag 19 januari 2010

Op dit moment sterft er een man.

Dat is erg voor zijn vrouw die zoveel van hem hield.
Dat is erg voor zijn kinderen die nu hun vader moeten missen.
Dat is erg voor de familie leden die het zo goed met hem konden vinden.
Dat is erg voor de buren want hij was zo’n fijne buurman.
Dat is erg voor de straat waar hij zoveel voor deed.
Dat is erg voor de gemeente die een goed vrijwilliger kwijt is.
Dat is…

Is dat erg?

Op dit moment sterven veel mensen.
Op dit moment worden er veel geboren.

Op dit moment is er leven.
Op dit moment is er dat wat er altijd al geweest is.
Op dit moment sterft niemand.
Op dit moment wordt niemand geboren.

AYANOMA

zaterdag 16 januari 2010

Het

Het gebeurt telkens weer
Het wordt gedaan
Het smelt samen
Het groeit
Vragen wat wordt het
Wordt het een jongen
Wordt het een meisje
Het komt eruit
Het groeit
Het wordt een Ik
Ik weet niet wat het is
Toch blijft het
Ik zie het niet
Ik ziet het nooit
Het sterft
Het is vrij
Het wordt begraven
Het blijft
Het is er altijd

AYANOMA

dinsdag 12 januari 2010

Woorden

Als de woorden zo worden opgeschreven en aan jou worden verteld zodat ze jou kwetsen, jou beledigen, jou kleineren etc., dan heb jij geen zin meer om ze te lezen.
Geen zin meer om dit aan te horen. Jij kunt er dan niets mee en jij haakt af op zoek naar iets waar jij wel iets mee kunt.

Als de woorden zo worden opgeschreven en aan jou worden verteld zodat ze precies in jou straatje passen, ja dan is het leuk, dan is het interessant, ja daar ga je iets mee doen.
Hier kan ik iets mee zeg je dan mogelijk. Deze woorden deden bij mij de juiste snaar trillen, het past precies bij mij. Dat is een goed boek.

Als de woorden zo worden opgeschreven en verteld, dat het duidelijk wordt dat er helemaal niemand is om te kwetsen, of te beledigen, te kleineren etc. Woorden die in niemands straatje passen. Woorden waar niemand vrolijk van wordt. Woorden die gewoon duidelijk zijn. Zo duidelijk dat het helder is dat het voor niemand duidelijk is.
Dan blijft alleen de aandacht over voor wat echt leven is.

Echt leven dat niets met een jou, een ik, een wij, een ons, of wat dan ook te maken heeft.
Woorden zijn dan niet meer als slechts woorden. Letters in een willekeurige volgorde die niets betekenen.

Leven is leven… Leven is… ZIJN

Dat gaat jou nooit lukken.

AYANOMA

Inzicht en de ware natuur


Het zogenaamde inzicht op zich is al waar de moeilijkheden beginnen.
Want wie zou dit inzicht moeten hebben.
Alle geschriften die zijn ontstaan gaan over dat wat de ware natuur is.

Hier is een vergelijking van toepassing met het paradijsverhaal zoals dat in de bijbel te vinden is. Het komt er op neer dat Adam en Eva het goed voor elkaar hadden want ze zijn op de mooiste plek waar ze maar kunnen zijn.
Het deel waarin de slang Eva zogenaamd verleid door haar een appel te laten eten van de boom der kennis komt op het volgende neer.
Tevreden als ze zijn laten ze zich verleiden door te zoeken naar meer.
Maar in het paradijs is geen meer en dus gebeurde het vanzelf dat ze ergens anders gingen zoeken.

Ho wacht eens even, maar zo is het toch niet gegaan? Het was toch GOD die ze uit het paradijs gezet heeft en er tegelijk bij vertelde dat hij er altijd voor hun zou zijn?
Als dat het geloof is geworden dan is er tegelijkertijd het geloof in dualiteit.

Feit is nou juist dat de ware natuur nog steeds datzelfde paradijs is.
De ware natuur is ZIJN.
ZIJN is het paradijs waar het verhaal van Adam en Eva begint.

Goed het is dus de ware natuur. Maar wat is het dat telkens weer in allerlei boeken, internetsites, blog’s etc. herhaald wordt?
Dat het gaat over JOUW ware natuur. Het enige dat jij terug zou moet vinden is jouw ware natuur. Maar dat is nou net exact het moment waarop je jezelf als het ware weer uit het paradijs gooit.

Ja zegt men dan maar zo is het niet bedoeld want het is jouw ego die dat doet. Jouw ware zelf doet dat niet. Maar dat is niet meer dan er via een achterdeur toch weer controle op zien te houden ofwel in een cirkel rondlopen.

Feit is… ZIJN

Er is niets buiten ZIJN. Niets om naar te verlangen. Niets wat een inzicht zou kunnen hebben. Zelfs niets dat tevreden zou kunnen zijn met ZIJN.
Daar waar jij denkt te zijn is niemand. Niemand is in het paradijs.

Trouwens heb je wel eens gezocht naar de werkelijke naam van GOD?

AYANOMA

www.ayanoma.nl

Waarom bestaat er nog een JIJ binnen de Advaita wereld?

Mogelijk denk je wat een vreemde vraag is dit. Het is toch vanzelfsprekend dat er een JIJ is. Maar het is nou juist in die Advaita wereld waarin je verteld wordt dat JIJ er helemaal niet bent.
Als je een tijd bezig bent met lezen van boeken en het kijken naar allerlei informatie die op het internet te vinden is, dan valt het des te meer op dat het telkens opnieuw weer over JOU gaat.
Het sterkste voorbeeld daarbij is de uitdrukking van dat wat JIJ dan uiteindelijk zult ontdekken of zult zijn namelijk “Jouw ware natuur”.

Het spreekt voor zich dat JIJ belangrijk bent. Want JIJ gaat een boek kopen en JIJ gaat proberen er dan achter te komen wie JIJ nou eigenlijk bent. Dus zolang het idee maar hoog gehouden wordt dat JIJ er bent zolang valt er ook binnen de advaita wereld geld te verdienen want zo simpel is het gewoon.
Nog een voorbeeld dat JIJ steeds weer opnieuw tegen komt is de bekende vraag “Wie ben IK” . Als je hier goed naar kijkt merk je al dat die vraag al helemaal fout is. Het woordje “Wie” impliceert al weer een iemand die er zou zijn.
Gelukkig kom je dan ook wel het advies tegen om die vraag te vervangen door “Wat ben IK”. Het spreekt voor zich dat je ergens moet beginnen en dus is de laatste manier van vragen zo gek nog niet… al hoewel?
Als je er niet bent dan is toch ook de vraag “Wat ben IK” niet meer van toepassing.

Het lijkt erop dat in het algemeen ook binnen de Advaita wereld op deze manier in een kringetje gelopen wordt. Wat op deze plek daarmee bedoeld is dat is dat kennelijk niemand de laatste stap durft te zetten.
Of zoals ook wel vaker uitgedrukt: De doorgewinterde zoeker gaat door met de zoektocht tot hij de rand van de rots bereikt heeft… dan rest alleen nog maar die laatste stap en de sprong in de afgrond.

NIEMAND zet die laatste stap!

Als je tot hier gelezen hebt ben je op een belangrijk punt aan gekomen.
Beter zou zijn om het nu zo te zeggen:
Als er tot hier gelezen is dan is dit een belangrijk moment.
Kijk nog eens opnieuw naar die zin… NIEMAND zet die laatste stap.

Kijkend naar wat zich afspeeld in de boeken en de wereld van Advaita videos op het internet lijkt het er inderdaad op dat niemand die laatste stap zet.
Een heel enkele keer onstaat de indruk dat het wel duidelijk is wat er bedoeld is maar meestal lijkt het erop dat er telkens weer in een kringetje gelopen wordt.
Dat lopen in het kringetje houd de heleboel op gang. Steeds meer boeken, steeds meer videos, steeds meer sites, etc. etc. Het lijkt er steeds meer op dat het weer een wereld op zich aan het worden is waarin het leuk vertoeven is. Ook dat wat dit geschreven heeft vertoeft maar al te vaak in die wereld. Maar dat wat dit geschreven heeft is er wel achter dat NIEMAND die laatste stap zet.

De schrijver hoopt dat dit voor NIEMAND duidelijk is.

AYANOMA

Hoe verkoop ik het jou?

Stel ik wil iets verkopen.
Dan heb ik een koper nodig.

Maar dat wat ik wil verkopen is de boodschap dat er helemaal geen kopers bestaan.
Tegelijkertijd is er de wetenschap dat de meeste mensen van zichzelf als koper overtuigd zijn.
Dan moet ik dus beginnen te vertellen dat de boodschap voor de koper erg belangrijk is.
Belangrijk omdat deze boodschap het enige is dat de koper kan overtuigen dat er geen koper is.

Wat een vreemd geklets is dit eigenlijk.
Nou op een iets andere manier dan maar.

Ik ben er achter dat er geen ik is en dat wil ik met jou delen.
Daar heb ik jou dus voor nodig.

Maar als ik weet dat er geen ik is hoe kan ik dan aan jou duidelijk maken dat de ik die jij denkt te zijn er ook niet is.
Dan moet ik dus eerst gaan praten met de ik die jij denkt te zijn. Aan die ik moet ik dan uitleggen dat hij niet meer is als alleen maar een gedachte. Het woordje IK is zelfs de eerste gedachte die telkens weer tevoorschijn komt en vaak vooraf gaat aan alle andere gedachten.
“Ik besta” is dus niet meer als een gedachte. Of er werkelijk wel iets bestaat is aan zo’n gedachte niet duidelijk te maken.
Toch is het de bedoeling dat het wel duidelijk wordt. Maar ja voor wie dan?

Terug naar het verkopen voorbeeld.
Ik wil iets verkopen terwijl ik weet dat er geen kopers bestaan.
Dan valt er toch niets te verkopen?

Zou daar de waarheid liggen van de volgende tekst:

Zij die het weten praten niet
Zij die praten weten het niet

Oeps… dan valt er niets te verkopen… niets te vertellen

AYANOMA

www.ayanoma.nl

Het gebeurde...

Het lijkt erop alsof op de een of andere manier iets maar niet duidelijk wil worden.
Op het moment dat ik de bovenstaande zin in tik is er al gelijk de vraag, voor wie zou het duidelijk moeten worden?
De duidelijkheid is mogelijk wel het feit dat er helemaal niemand is voor wie iets duidelijk zou moeten zijn.

Wat was het dan voor duidelijkheid die er zomaar was toen ik in de zomer weer op Ameland vertoefde. Ik kan niet eens zeggen dat er iets gebeurde want er was niet meer als het aanwezig zijn. Zelfs dat is nog teveel gezegd… ZIJN is genoeg.

Toch was daar opeens het besef van de woorden, zoals die doordat wat de naam Krishnamurti gekregen heeft, zijn uitgesproken.

De waarnemer is het waargenomene.

Wat gebeurde er daar op die plek.
In (normale) mensen woorden. “Ik zit hier te kijken en zie hoe mooi het daar is.”

Op het zelfde moment is er de vraag, wat is het dat daar iets ziet.
Is het wel daar… Is het er wel als dat, die ik, die hier iets schijnt te zien er niet is.
Of is het één beweging, één gebeurtenis die onmogelijk van elkaar te scheiden is.
Is het niet zo dat er helemaal geen ik is die dat ziet.
Het vindt plaats, het gebeurt. Dat wat denkt de waarnemer te zijn is tegelijkertijd dat wat waargenomen wordt. Dat geldt dus voor alles inclusief de waarnemer.
Het is onmogelijk dat van elkaar te scheiden. De scheiding zit juist daar waar gezegd wordt: “Ik zit hier te kijken en zie hoe mooi het daar is.”

Zelfs het denken een waarnemer te zijn gaat op in het ZIJN zelf.
Geen ik… Geen waarnemer…

ZIJN


AYANOMA

AYANOMA artikelen…


De behoefte dingen op te schrijven resulteert erin dat er vanzelf allerlei stukjes ontstaan die mogelijk een bijdrage kunnen leveren aan het verhelderen van dat wat in het algemeen de zoektocht genoemd wordt.

Er valt weliswaar niets te zoeken maar niets menselijk is ons vreemd.
De artikelen die je hier vindt zijn slechts mogelijke lichtpuntjes of aanwijzers die mogelijk wat meer duidelijkheid kunnen verschaffen.

Omdat alles een beetje overzichtelijk te houden hebben we het ondergebracht onder een eigen Blog voor AYANOMA.

Dit is een eerste aanvang en we zijn benieuwd naar mogelijke reacties.

Veel lees plezier… en hopelijk verduidelijking…

AYANOMA