maandag 20 september 2010

Het Ik gevoel.

Wat je in veel boeken en in diverse video’s tegenkomt over het ‘Ik gevoel’ zijn uitspraken als, “Het enigste dat je zeker weet is Ik ben”.
Vaak volgt het dan met de woorden, “zelfs als je zegt dat je er niet bent moet je er wel eerst zijn om dat te zeggen”. En zo concludeert men dan dat het zogenaamde ‘Ik ben’ het uitgangspunt zou zijn van je bestaan.
Als je echt serieus zelfonderzoek wilt, dan laat je het niet bij deze simpele veronderstelling. Dan ga je de zaak eens verder onderzoeken.
Laten we nu eens kijken naar dat zogenaamde ‘Ik gevoel’.
Stel jezelf de volgende vraag.

Wat is dat ‘Ik gevoel’ zonder de aanwezigheid van de woorden of wel het concept ‘Ik gevoel’.

Als dan de ‘Stilte’ het enigste is wat overblijft, en ook dat woord ‘Stilte’ weer een concept is, wie of wat moet dan nog verder zoeken.

AYANOMA

maandag 13 september 2010

Is het jouw leven?

Je kunt niet denken de eigenaar van het leven te zijn
Zelfs denken dat het leven de eigenaar van jou is blijft een gedachte die niets te maken heeft met het mysterie dat we nooit zullen zien.
Zeggen dat we zelf dat mysterie zijn is ook al weer veels te veel van iets dat op de zogenaamde persoon slaat.
Zelfs toegeven dat wij dat mysterie niet zijn is nog steeds iets dat vanuit onze woorden komt.
ZIJN is iets zonder woorden en dus is vreemd genoeg zelfs het woord ZIJN alweer teveel.
Dat wat aan het woordje ZIJN en het ZIJN zelf vooraf gaat is de bron die er is en tegelijkertijd niet is.
En ook dat NIETS blijft een woord van ons.
Je hoeft zelfs niet te accepteren dat het allemaal zo is.
Dat laatste zou je sowieso niet voor elkaar krijgen.
En wil je nu toch nog heel graag naar die zogenaamde plek van dat NIETS probeer je dan je allereerste dag van wat je mogelijk jouw leven noemt eens te herinneren.
Wedden dat er NIETS te voorschijn komt?
Zeker is dat je die plek nooit verlaten hebt… het zal er altijd ZIJN

AYANOMA

zondag 12 september 2010

Probleem makers…

Uitspraken die in al die Advaita teksten en video’s telkens weer verschijnen zijn uitspraken als:

“Jouw gewaarzijn”, “Jouw aanwezigheid”, “Jouw zijn”, “Jouw werkelijke identiteit”, “Jouw ware aard” “Wat jij werkelijk bent” en zo valt er een hele verzameling van dit soort uitspraken bij elkaar te zetten.

Als hier goed naar gekeken wordt dan is het mogelijk dat het opeens duidelijk wordt waar de probleem maker zit in al die uitspraken.

Het is inderdaad een feit dat we onze normale taal moeten gebruiken om iets te verduidelijken. Meestal gebeurt dat dus ook op de manier van “Ik wil jou iets duidelijk maken”.
Maar al gebeurt dit ook met de beste bedoeling, het is nou net die manier van duidelijk maken, die in de Advaita helemaal niet opgaat. Als datgene waar het in de Advaita allemaal om draait duidelijk is, dan is het over en uit.
Het is onmogelijk dat het voor jou duidelijk is. Op het moment dat er gezegd wordt “ik heb het begrepen”, begint juist de hele ratrace weer van voor af aan.

AYANOMA

woensdag 8 september 2010

Wie ben Ik?

Dat is de vraag die je praktisch overal waar het gaat over zelfrealisatie tegen komt.
Als er goed gekeken wordt naar die vraag dan is alles in een keer duidelijk.
Let wel… Er is een verschil tussen “Als er goed gekeken wordt” en “Als Jij goed kijkt”.
Als “Jij” goed kijkt, dan zit je al in een cirkel te kijken van wie kijkt naar wie.
Als het Zien er is dan wordt duidelijk dat de vraag “Wie ben Ik?” op zich al belachelijk is.
Wil “Jij” het toch heel simpel benaderen kijk dan eens naar de betekenis via een woordenboek.

Wie = welke persoon
Ben = ZIJN
Ik = ego

Dat wat in het midden staat heeft wat er aan vooraf gaat en wat er na komt helemaal niet nodig.
Sterker nog… dat wat er denkt te ZIJN is er nog nooit geweest.

AYANOMA