zondag 11 december 2011

Prettige Kerstdagen


AYANOMA wenst jou Prettige Kerstdagen en een heel Gelukkig Nieuwjaar.


Mocht je het bovenstaande, net als al die andere wensen, zomaar voor waar aannemen dan heb je geen idee wie of wat het is dat jou iets wenst.
Daar zul JIJ ook nooit achter komen.
Maar als JIJ verdwijnt dan gaat alles vanzelf.
Alhoewel er niemand is om te verdwijnen.

Ach weet je... laten we niemand maar wat wensen.

AYANOMA

vrijdag 18 november 2011

Jij bestaat niet.

Als iemand dat tegen je zegt dan zou er direct al het inzicht kunnen zijn dat het een onmogelijke uitdrukking is.
Bovendien is het zo dat die zogenaamde iemand die dat zegt, ook niet bestaat.
Wat er niet is kan niet omschreven worden.
En om er nog een schepje bovenop te doen, wat er wel IS kan ook niet omschreven worden.
De IS-heid of wel “ZIJN” is geen begrip of omschrijving.
Het is DAT wat aan alles vooraf gaat.

AYANOMA

donderdag 17 november 2011

Niet voor jou

Is het niet raar dat er altijd over jou gesproken wordt terwijl jij die jou nooit kan vinden.
Op het moment dat er jij tegen jou gezegd wordt is er al de aanname van een jij.
Maar er is helemaal geen jij.
Woorden aan jou richten is als water naar de zee dragen.
Deze woorden zijn dus gericht aan DAT wat werkelijk IS.
Niet te verwarren met “Dat wat je werkelijk bent” want dan zijn we weer bij jou.
Er is alleen maar DAT wat NU leest.
En dat NU is ZIJN.

AYANOMA

zondag 30 oktober 2011

Alexander Smit

Via de Blog "Inzichten Advaita Vedanta" van Rob Ek kwam ik de link tegen naar Advaitaweb waar een serie van prachtige audio opnames te vinden is van een zomerweek in 1997 met Alexander Smit.
Het is een aanrader voor een ieder die geïnteresseerd is en het zijn stuk voor stuk juweeltjes om naar te luisteren.
Eens even niet lezen maar luisteren en als het ware je eigen tijd van volle aandacht creëren op je eigen plek.
Met dank aan Volker voor het beschikbaar stellen.
www.advaitaweb.nl

AYANOMA

woensdag 17 augustus 2011

Wegstrepen




Het is zo simpel…

Kijk naar de bovenstaande tekst…

Streep telkens een woord weg…


Simpel toch…

AYANOMA


zondag 19 juni 2011

Het leven is mooi

Soms kom je op de vreemdste momenten iets tegen dat zo simpel is dat het de kern van de Advaita in een paar simpele woorden omvat.

In de speelfilm “La vita è bella” (Het leven is mooi) komt een scene voor waar in de volgende vraag, dan wel raadsel, gesteld wordt:

Als je mijn naam roept dan ben ik er niet meer…

Ineens was daar tijdens het kijken naar deze film, de herkenning van de essentie van waar het allemaal overgaat met betrekking tot Advaita.

Dit is zo duidelijk dat het daarna geen enkel woord meer behoeft.

AYANOMA

zondag 15 mei 2011

Mooie woorden!

Je kunt het nog zo vaak proberen om met mooie woorden te omschrijven wat het zou zijn om zogenaamd verlicht te zijn. Maar het kan gewoonweg niet!
Het kan niet omdat er niemand is die mooie woorden leest, omdat er niemand is die zogenaamd verlicht kan zijn.
Hier de woorden die nu gelezen worden. Het gebeurt en het is alweer voorbij en weer gebeurt er iets anders, er wordt adem gehaald, er wordt gefronst, er gebeuren dingen.
Het leven zelf vindt plaats en dat is wat ZIJN genoemd wordt maar dat is dan ook echt alles.
Geen mooie woorden…
NIETS…
ZIJN.

AYANOMA

donderdag 3 maart 2011

Een vruchteloze poging?

Proberen om op te schrijven dat je altijd alleen maar dit moment bent, dit NU, is op zich al een vruchteloze poging om het je duidelijk te maken.
Het hele punt is dat ‘Jij’ als ‘Jij’ er niet bent.
Maar wat is er dan wel?

Wat er IS, is slechts dit moment, dit NU.
Het kijken NU naar deze tekst, het lezen van deze tekst, het is dat wat NU plaatsvindt.
Zeggen dat ‘Jij’ dat NU bent gaat gewoon niet want er is geen ‘Jij’ die dat kan weten.

Maar wat weet het dan wel?
Het weten zelf is dat wat het weet of beter gezegd het er ZIJN is dat wat er IS.
Maar ook bij de woorden “er Zijn” lijkt het nog alsof er iemand is.

Wat overblijft is slechts ZIJN.
Dat jij daar niet bij bent lijkt heel onwaarschijnlijk maar het is net zo onwaarschijnlijk als dat je er wel bij bent.

AYANOMA

donderdag 17 februari 2011

Het is een toneelspel.

Stel je voor… je zit in het theater te kijken naar een toneelspel.
Midden onder de voorstelling komt er iemand het toneel op en roept…
“He… Hallo… wordt wakker, dit is alleen maar een toneelspel”.
Op dat moment is alles verstoord.
De toneelspelers ergeren zich aan deze onverwachte inbreuk en de mensen in de zaal zeggen “wat is dit voor onzin, natuurlijk weet ik wel dat dit een toneelspel is. Hoepel op met je gezeur en laat ons verder genieten”.

Dit toneelspel speelt de hele dag in je hoofd en soms is er opeens die stem die zegt “He… Hallo… wordt wakker, dit is alleen maar een toneelspel”.
Een moment van Helderheid.
Dat moment wil je dan graag vasthouden. Maar even daarna heb je al niet meer in de gaten dat het weer die toneelspeler is die dat moment wil vasthouden.
Dit vasthouden van de toneelspeler (jij dus) versluierd juist de Helderheid.
Daar waar het toneelspel op houdt verdwijnt vanzelf de toneelspeler.
Wat blijft is Helderheid.

ZIJN

AYANOMA

donderdag 10 februari 2011

Werkelijk ZIJN.

Steeds weer wordt er gesproken in termen van wie jij werkelijk bent.
Het lijkt op een niet voorbijgaande hardleersheid.
Maar kennelijk ziet niemand hoe het dan wel in elkaar zit.
Dat is ook verdomde moeilijk zolang jij maar steeds blijft uitgaan van dat uitgangspunt van de zoektocht waarin de vraag gesteld wordt “Wie ben ik?”
Dat kennelijk niemand ziet hoe het dan wel in elkaar steekt, is nou juist datgene waar alles omdraait. Want er is inderdaad niemand die kan zien hoe het wel zit.
Waarom niet? Nou dat is heel simpel. Het gaat er namelijk helemaal niet om wie jij werkelijk bent… het gaat erom wat werkelijk jij bent.
Die laatste woorden mogen onlogisch klinken maar dat komt alleen maar omdat we onze eigen logica steeds voorop willen stellen.
Het is een manier van kijken die in niets verschilt van zoiets als…
Jij leeft het leven… Nee dus, Het Leven leeft jou.
Het is te hopen dat je met deze simpele benadering ziet hoe zinloos een zoektocht van jaren kan zijn.
Jij kunt niet zoeken naar wie je werkelijk bent.
De werkelijkheid is al die tijd al jij.
Die werkelijkheid is zo dichtbij dat je het niet ziet, of doordat je het zo graag wilt zien niet meer ziet dat het dwars door je heen schijnt.
Het is het licht dat zich als jou manifesteert.
Jij kunt nooit dat licht zijn laat staan ernaar zoeken.
Jij kunt ook nooit in die zogenaamde te bereiken staat zijn.
De staat die je zoekt was al die tijd al jij.
Je hoeft dus niet eindeloos te mediteren of wat dan ook te doen.
Dat wat jou IS kan zichzelf wel redden zonder dat jij wat doet.

ZIJN

AYANOMA

dinsdag 1 februari 2011

Woorden, wat zijn het?

Niets dus!

Om ergens over te praten hebben we ze nodig anders zou jij dit nu niet lezen.
Niets wetende, beginnen we met die woorden te leren waarmee tegelijkertijd dat ‘niet weten’ van ons afgepakt lijkt te worden.
Hier staat bewust “lijkt te worden” maar in werkelijkheid zijn we nog steeds die ‘Niets wetende’.
Het eerste woordje ‘ik’ is de grootste boosdoener van allemaal. Daar begint de hele ellende. Krijg je het vervolgens voor elkaar om die ‘ik’ wat meer woorden te leren dan is het hek van de dam.
Het duurt niet lang tot dat die ‘ik’ denkt dat ‘hij’ alles weet.
Veel later als we helemaal ingepalmd lijken te zijn door die ‘ik’ gaan we mogelijk toch eens kijken of dat zo is.
Ben ik wel die ik? Dat soort vreemde vragen komt dan op.
Of de bekende “Wie ben ik?”.
Je gaat zoeken en het duurt niet lang of je hoort zoiets als “Jij bent bewustzijn”.
Vaak komt er dan een vergelijking bij van de golven en het water.
Want ‘Jij’ als golf dus, bent altijd water en ‘Jij’ als jij bent altijd bewustzijn.

Maar let wel op! Dit stukje begint met de vraag “Woorden wat zijn het?”.

Water, Golf, Jij, Bewustzijn, dat zijn alleen maar woorden.

Het woord ‘appel’ is geen appel.
Met het woord ‘bewustzijn’ maak je geen bewustzijn.

Het is onze eigen bemoeizucht met het Leven die maakt dat we er zelf woorden voor willen hebben. En of je het nou wilt of niet er zijn geen woorden om te leven.
Wees nou maar gewoon dat wat je altijd al was, daar waar je oorsprong licht, namelijk ‘Niets wetende’ en dan zelfs zonder die woorden.

AYANOMA

donderdag 27 januari 2011

Het Leven zien.

Het Leven is voortdurend bezig om jou te laten zien dat jij het Leven niet bent.
Jij echter bent er volledig van overtuigd dat het jouw leven is.
Een overtuiging die zo ver gaat dat het Leven zich er schijnbaar maar bij neer gelegd heeft en jou gelijk heeft gegeven.
Gaande weg is er daardoor een sluier over het Leven gekomen en is het daardoor steeds meer gaan vergeten dat het Het Leven Zelf is.
Dat is gebeurt op het zogenaamde persoonlijk vlak maar ook maatschappelijk gezien is dit al de normaalste zaak van (ons?) leven geworden.
Neem als voorbeeld de winterperiode met veel sneeuw.
Het is de normaalste zaak van de wereld als dit in de winter gebeurt want dat is nou eenmaal een onderdeel van Het Leven.
Maar wij kunnen ons dan moeilijker bewegen door al die gladheid en dat accepteren we niet. Nee, we zijn zover gekomen dat we topfunctionarissen van vervoersorganisaties ter verantwoording roepen want het mag niet voorkomen dat we door die sneeuw niet meer op tijd ergens kunnen komen.
Met deze gekte gaan we het misschien nog wel mee maken dat er geëist wordt dat je van de regen niet nat mag worden en als het gebeurt gaan we dan ook weer mensen hiervoor verantwoordelijk stellen.
En inmiddels op de achtergrond lacht Het Leven zich in zijn vuistje.
Want hoe je het went of keert elke dag wil het Leven je weer laten zien dat het allemaal alleen maar gaat over ZIJN, want dat IS Het Leven.
ZIJN waar je niet tevreden of ontevreden mee kunt zijn.
Alleen maar ZIJN wat jij niet kunt doen.

ZIJN is ZIJN.

AYANOMA

dinsdag 11 januari 2011

Problemen.

Als er problemen zijn dan lijkt, en voelt het vaak, alsof ik een probleem heb.
Maar is dat wel zo?
Waar zijn die problemen dan? Wie of wat is het die ze heeft?

Laten we er eens anders naar kijken.
Vervang het woordje “ik” eens door het woordje “het”.
Bijvoorbeeld: “Ik heb een probleem” is dan “Het heeft een probleem”.
Nu voelt het alsof er direct iets oplost, alsof er helemaal geen ik is, geen het is en ook geen probleem.
Zo simpel kan het zijn om in te zien dat er niet echt een ik is met een probleem.

Te gek voor woorden zou je kunnen zeggen en dat is ook zo.
Woorden kunnen je gevangen houden als een probleem wat niet bestaat.
Geen ik, geen het, geen probleem… geen woorden…
Wat overblijft is… ZIJN… zonder woorden.

AYANOMA