donderdag 27 januari 2011

Het Leven zien.

Het Leven is voortdurend bezig om jou te laten zien dat jij het Leven niet bent.
Jij echter bent er volledig van overtuigd dat het jouw leven is.
Een overtuiging die zo ver gaat dat het Leven zich er schijnbaar maar bij neer gelegd heeft en jou gelijk heeft gegeven.
Gaande weg is er daardoor een sluier over het Leven gekomen en is het daardoor steeds meer gaan vergeten dat het Het Leven Zelf is.
Dat is gebeurt op het zogenaamde persoonlijk vlak maar ook maatschappelijk gezien is dit al de normaalste zaak van (ons?) leven geworden.
Neem als voorbeeld de winterperiode met veel sneeuw.
Het is de normaalste zaak van de wereld als dit in de winter gebeurt want dat is nou eenmaal een onderdeel van Het Leven.
Maar wij kunnen ons dan moeilijker bewegen door al die gladheid en dat accepteren we niet. Nee, we zijn zover gekomen dat we topfunctionarissen van vervoersorganisaties ter verantwoording roepen want het mag niet voorkomen dat we door die sneeuw niet meer op tijd ergens kunnen komen.
Met deze gekte gaan we het misschien nog wel mee maken dat er geƫist wordt dat je van de regen niet nat mag worden en als het gebeurt gaan we dan ook weer mensen hiervoor verantwoordelijk stellen.
En inmiddels op de achtergrond lacht Het Leven zich in zijn vuistje.
Want hoe je het went of keert elke dag wil het Leven je weer laten zien dat het allemaal alleen maar gaat over ZIJN, want dat IS Het Leven.
ZIJN waar je niet tevreden of ontevreden mee kunt zijn.
Alleen maar ZIJN wat jij niet kunt doen.

ZIJN is ZIJN.

AYANOMA

dinsdag 11 januari 2011

Problemen.

Als er problemen zijn dan lijkt, en voelt het vaak, alsof ik een probleem heb.
Maar is dat wel zo?
Waar zijn die problemen dan? Wie of wat is het die ze heeft?

Laten we er eens anders naar kijken.
Vervang het woordje “ik” eens door het woordje “het”.
Bijvoorbeeld: “Ik heb een probleem” is dan “Het heeft een probleem”.
Nu voelt het alsof er direct iets oplost, alsof er helemaal geen ik is, geen het is en ook geen probleem.
Zo simpel kan het zijn om in te zien dat er niet echt een ik is met een probleem.

Te gek voor woorden zou je kunnen zeggen en dat is ook zo.
Woorden kunnen je gevangen houden als een probleem wat niet bestaat.
Geen ik, geen het, geen probleem… geen woorden…
Wat overblijft is… ZIJN… zonder woorden.

AYANOMA