donderdag 17 februari 2011

Het is een toneelspel.

Stel je voor… je zit in het theater te kijken naar een toneelspel.
Midden onder de voorstelling komt er iemand het toneel op en roept…
“He… Hallo… wordt wakker, dit is alleen maar een toneelspel”.
Op dat moment is alles verstoord.
De toneelspelers ergeren zich aan deze onverwachte inbreuk en de mensen in de zaal zeggen “wat is dit voor onzin, natuurlijk weet ik wel dat dit een toneelspel is. Hoepel op met je gezeur en laat ons verder genieten”.

Dit toneelspel speelt de hele dag in je hoofd en soms is er opeens die stem die zegt “He… Hallo… wordt wakker, dit is alleen maar een toneelspel”.
Een moment van Helderheid.
Dat moment wil je dan graag vasthouden. Maar even daarna heb je al niet meer in de gaten dat het weer die toneelspeler is die dat moment wil vasthouden.
Dit vasthouden van de toneelspeler (jij dus) versluierd juist de Helderheid.
Daar waar het toneelspel op houdt verdwijnt vanzelf de toneelspeler.
Wat blijft is Helderheid.

ZIJN

AYANOMA

donderdag 10 februari 2011

Werkelijk ZIJN.

Steeds weer wordt er gesproken in termen van wie jij werkelijk bent.
Het lijkt op een niet voorbijgaande hardleersheid.
Maar kennelijk ziet niemand hoe het dan wel in elkaar zit.
Dat is ook verdomde moeilijk zolang jij maar steeds blijft uitgaan van dat uitgangspunt van de zoektocht waarin de vraag gesteld wordt “Wie ben ik?”
Dat kennelijk niemand ziet hoe het dan wel in elkaar steekt, is nou juist datgene waar alles omdraait. Want er is inderdaad niemand die kan zien hoe het wel zit.
Waarom niet? Nou dat is heel simpel. Het gaat er namelijk helemaal niet om wie jij werkelijk bent… het gaat erom wat werkelijk jij bent.
Die laatste woorden mogen onlogisch klinken maar dat komt alleen maar omdat we onze eigen logica steeds voorop willen stellen.
Het is een manier van kijken die in niets verschilt van zoiets als…
Jij leeft het leven… Nee dus, Het Leven leeft jou.
Het is te hopen dat je met deze simpele benadering ziet hoe zinloos een zoektocht van jaren kan zijn.
Jij kunt niet zoeken naar wie je werkelijk bent.
De werkelijkheid is al die tijd al jij.
Die werkelijkheid is zo dichtbij dat je het niet ziet, of doordat je het zo graag wilt zien niet meer ziet dat het dwars door je heen schijnt.
Het is het licht dat zich als jou manifesteert.
Jij kunt nooit dat licht zijn laat staan ernaar zoeken.
Jij kunt ook nooit in die zogenaamde te bereiken staat zijn.
De staat die je zoekt was al die tijd al jij.
Je hoeft dus niet eindeloos te mediteren of wat dan ook te doen.
Dat wat jou IS kan zichzelf wel redden zonder dat jij wat doet.

ZIJN

AYANOMA

dinsdag 1 februari 2011

Woorden, wat zijn het?

Niets dus!

Om ergens over te praten hebben we ze nodig anders zou jij dit nu niet lezen.
Niets wetende, beginnen we met die woorden te leren waarmee tegelijkertijd dat ‘niet weten’ van ons afgepakt lijkt te worden.
Hier staat bewust “lijkt te worden” maar in werkelijkheid zijn we nog steeds die ‘Niets wetende’.
Het eerste woordje ‘ik’ is de grootste boosdoener van allemaal. Daar begint de hele ellende. Krijg je het vervolgens voor elkaar om die ‘ik’ wat meer woorden te leren dan is het hek van de dam.
Het duurt niet lang tot dat die ‘ik’ denkt dat ‘hij’ alles weet.
Veel later als we helemaal ingepalmd lijken te zijn door die ‘ik’ gaan we mogelijk toch eens kijken of dat zo is.
Ben ik wel die ik? Dat soort vreemde vragen komt dan op.
Of de bekende “Wie ben ik?”.
Je gaat zoeken en het duurt niet lang of je hoort zoiets als “Jij bent bewustzijn”.
Vaak komt er dan een vergelijking bij van de golven en het water.
Want ‘Jij’ als golf dus, bent altijd water en ‘Jij’ als jij bent altijd bewustzijn.

Maar let wel op! Dit stukje begint met de vraag “Woorden wat zijn het?”.

Water, Golf, Jij, Bewustzijn, dat zijn alleen maar woorden.

Het woord ‘appel’ is geen appel.
Met het woord ‘bewustzijn’ maak je geen bewustzijn.

Het is onze eigen bemoeizucht met het Leven die maakt dat we er zelf woorden voor willen hebben. En of je het nou wilt of niet er zijn geen woorden om te leven.
Wees nou maar gewoon dat wat je altijd al was, daar waar je oorsprong licht, namelijk ‘Niets wetende’ en dan zelfs zonder die woorden.

AYANOMA