dinsdag 27 november 2012

Het verschil...


Er is een verschil tussen ‘dat wat is’ en ‘dat wat denkt te zijn’.
‘Dat wat is’ is ZIJN.
‘Dat wat denkt te zijn’ is MIJN-ZIJN.
ZIJN is zonder eigenaar.
MIJN-ZIJN berust op een eigenaar.
Let wel dat het woord eigenaar hier alleen maar staat om het duidelijker te maken want in werkelijkheid is er niet zoiets als een eigenaar.
De meeste mensen leven in de (schijnbare) wereld van MIJN-ZIJN.
Wat je ziet is dat MIJN-ZIJN alles wil hebben. Hij/zij kan ook niet anders meer leven want hij/zij weet niet beter als dat alles van mij is. Dingen die het ‘leven’ toe behoren maakt MIJN-ZIJN tot iets waarvan hij/zij de eigenaar is.
Voorbeelden genoeg zoals: Mijn Leven, Mijn Vader, Mijn Moeder, Mijn Broer, Mijn Zus etc. etc. Om over alle materiële zaken maar te zwijgen waarvan hij/zij denkt de bezitter te zijn.
Feit is dat als je om je heen kijkt je ziet dat de (schijnbare) wereld draait omdat MIJN-ZIJN. Sterker nog het hele ‘systeem’ dat gecreëerd is door MIJN-ZIJN en we nu ‘economie’ zijn gaan noemen, gaat steeds meer lijken op een zichzelf vernietigend proces.
Hoe meer MIJN-ZIJN wil, hoe groter de problemen worden die er mee gepaard gaan.
Het leeft voortdurend in de angst omdat wat ‘mijn’ is te verliezen.
Of dat nou op het persoonlijke vlak is of bij materiële zaken, MIJN-ZIJN blijft leven met die angst.
Als uiteindelijk die angst te groot wordt komt er mogelijk een moment waarop MIJN-ZIJN zichzelf de vraag stelt of het wel echt zo in elkaar zit.
Dan wordt misschien de vraag gesteld…
‘Is er wel een ZIJN waarvan ik de bezitter kan zijn?’
En met een beetje geluk wordt dan gezien dat het antwoord in de vraag zelf besloten ligt.

AYANOMA

maandag 19 november 2012

Er zit niemand in!

Na die woorden valt er niets meer te vertellen.
Het kan niet zo zijn dat het hierna voor iemand duidelijk is.
Er zou gezegd kunnen worden dat er alleen maar duidelijkheid is.
Voor wie of wat het duidelijk is doet er niet toe.
Onduidelijkheid hierover wordt veroorzaakt door al die teksten waarin je leest dat het voor jou duidelijk zou kunnen worden.
Die ‘jou’ of ‘jij’ is nou juist het probleem. Jij bestaat alleen maar in het verhaal.
Het is dan ook extra misleidend als je (ook in advaita sites en boeken) de mededeling tegenkomt dat je bestaat.
Wat men probeert te onderbouwen door te zeggen dat je wel moet bestaan om te kunnen zeggen dat je bestaat. En daar zit hem nou net de valstrik.
Er is wel bestaan of wel Zijn maar je kunt niet zeggen dat jij bestaat.
Ga maar eens kijken zoals een klein kind waarin nog geen kennis aanwezig is.
Zo’n kind ziet iets en vraagt “wat is dat?”. 
Let hier goed op! Het kind vraagt wat is ‘DAT’.
En dan begint de hele ellende want dan krijgt DAT een naam.
Het iets dat zomaar verschijnt wordt benoemd, krijgt een naam en is opeens gescheiden van dat wat het ziet. Dualiteit.
Het wordt echter nooit gescheiden. Het is en blijft DAT. Het is DAT wat het ziet.
Het is DAT wat IS.
Die IS-heid valt niet aan iemand uit te leggen omdat er niemand is in IS-heid.
Zelfs het hier benoemen als IS-heid is al teveel.

AYANOMA

vrijdag 21 september 2012

Problemen.


Een probleem kan niet worden opgelost op het niveau waarop het gecreëerd is.
Een zin met een ogenschijnlijk diepe betekenis.
Stel je blijft maar in een kringetje denken, denken en nog eens denken.
Dat kan een probleem op zich zijn, wat trouwens met problemen zo is.
Op dat niveau van het denken zal het nooit lukken om het denken, met het denken op te lossen. Maar wat of hoe dan wel?
Het probleem is niet het denken. Denken is iets wat er gewoon is. Het komt langs en het verdwijnt weer. Het is bovendien zelfs een heel praktisch stuk gereedschap wat door niemand gehanteerd kan worden.
Via meditatie het denken stil proberen te krijgen mag dan zogenaamd leuke vruchten afwerpen maar de vraag is voor wie en voor hoe lang?
Wat probeer je dan stil te krijgen, het denken of de denker.
Als het denken er niet zou zijn zou er ook geen denker zijn is hier de algemene aanname.
Maar dat wat zich denker noemt is nou juist een schijnbaar product van dat denken.
Ja inderdaad schijnbaar want er is in de werkelijkheid geen denker.
Net zo als er geen ziener is maar slechts zien.
Wil JIJ als product van dat denken hier nu over na gaan denken?
Dat hoeft niet… het gebeurt al…

AYANOMA

vrijdag 10 augustus 2012

Er is Leven

Dat is het… Er is alleen maar Leven.
Er is niet iemand die leeft.
Denken dat er iemand is die leeft is Leven.
Geloven dat er iemand is, is Leven.
Voelen dat er iemand is, is Leven.
Je volledig in de advaita storten is Leven.
Naar de kroeg gaan en je bezuipen is Leven.
Een gouden plak op de spelen winnen is Leven.
Nu dit lezen is Leven.
Hier niets van geloven is Leven.
Dit wel geloven is Leven.
Er is echter niemand die denkt, gelooft, voelt, naar de kroeg gaat, wint, leest.

Er is Leven

ZIJN

AYANOMA

donderdag 19 april 2012

Van mij...

Je kunt het makkelijk zeggen…
Mijn handen, mijn armen, mijn hoofd, mijn oren, mijn ogen, mijn neus, mijn mond, etc.
Maar die eigenaar, die mijn, waar zit die dan?
Is er wel een eigenaar?
Zit er wel iemand in dat lichaam dat je mijn lichaam noemt?
Zijn het niet allemaal verzinsels?
Wat nou als blijkt dat er niemand thuis is.
Dat zowel iemand als niemand ook slechts verzinsels zijn.
Wat overblijft is dat wat IS…
ZIJN

AYANOMA

vrijdag 23 maart 2012

Niet geloven

Jij die dit nu leest, besta jij wel?
Ja zul je zeggen want anders kan ik dit toch niet lezen.
Maar wie of wat is dan die ‘Jij’?
Hier kun je verschrikkelijk lang mee in een kringetje blijven lopen.
Waarschijnlijk zal dat zelfs altijd zo blijven.
Sterker nog ‘Jij’ zult er nooit uitkomen omdat het totaal onmogelijk is.
En toch… nu op dit moment is er de schijn van iemand die leest.
Een verschijning dus die net zo snel oplost als dat die verschenen is.
Verschijnend uit het niets, verdwijnend in het niets.
Niets verschijnend als alles. Daarmee is alles gezegd.
Kan jij dit niet begrijpen dan is dat logisch want welke verschijning zou kunnen begrijpen dat het slechts een verschijning is.

Als je van het bovenstaande niets gelooft dan heb je groot gelijk want je moet vooral dit soort teksten niet geloven.

AYANOMA

vrijdag 9 maart 2012

Interviews

Het stikt op dit moment van de interviews met zogenaamde ontwaakten, verlichten, of wel spirituele meesters of hoe ze ook maar genoemd worden.
Steeds meer hoor je tijdens die interviews meningen over anderen die het dan zogenaamd niet goed vertellen en dus kan het dat ook niet zijn.
Logisch dat als dit spel zich voortzet dat we dan ook binnen de zogenaamde advaita wereld, voor zover die er al is, op dezelfde voet bezig zijn als de mensheid altijd gedaan heeft.
Daar waar het dan om die zogenaamde echte liefde gaat wordt net zo hard diezelfde liefde bij een ander verlogend want dat kan het niet zijn.
Je kunt voor liefde ook een ander woord invullen want ook daar in is keuze genoeg en het maakt ook totaal niets uit zolang het besef er maar is dat het allemaal slechts concepten zijn.
Wat er steeds vaker gebeurt is dat het ene concept zit te praten over het andere concept en beide zeggen van zichzelf de waarheid, wat ook alweer een concept is, te weten.
Maar weet dat wat nu deze woorden leest nooit in welk concept dan ook te vangen is.
Wat nu leest zal nooit een mening over anderen hebben.
Wat nu leest doet mogelijk straks de afwas, gaat naar school of werk, huilt, lacht, is boos, is blij, is vrij.
IS.

AYANOMA

woensdag 15 februari 2012

Bewustzijn

Het vreemde aan de mens is dat hij zelfs binnen de advaita maar geen afstand wil doen van zijn eigen mens zijn.
Wel boek je ook leest, of waar je ook naar luistert, steeds weer duikt die zin op van de ware identiteit.
Wat ben ik nou werkelijk… telkens weer die onmogelijke vraag of aanwijzing in de zin van ‘kijk wie je werkelijk bent’ of ‘wat is jouw ware identiteit.’
Onmogelijk is het enigste antwoord. Er kan niet gezegd worden wat je bent.
Zelfs zeggen dat je er niet bent kan niet.
Wat is er dan wel?
Ook op die vraag is (door die mens) weer een antwoord gevonden in de vorm van…
‘Er is alleen maar bewustzijn.’
Op zich is daar niets mis mee tot dat men ook dat weer wil gaan verduidelijken.
Neem bijvoorbeeld de opmerking, ‘bewustzijn stuurt alles aan’.
Het moet toch duidelijk zijn dat dat niet kan.
Juist het gebruik van het woord ‘bewustzijn’ is die laatste strohalm waar de mens aan vast wil houden.
Er is echter geen enkel houvast en dat hoeft ook niet want er is niets wat ergens aan vast zou kunnen houden.

AYANOMA

maandag 9 januari 2012

Sprookjes.

Als je een sprookjesfiguur bent dan is de meest veilige plaats om te vertoeven het sprookje zelf.
Maar stel er komt een dag dat er een bericht bij je binnenkomt dat er helemaal geen sprookjes bestaan.
Dat kan wel eens een enorme schok teweeg brengen en zo’n grote angst dat je dan maar gauw zelf weer een sprookje verzint om je eigen bestaan veilig te stellen.
En dat is nou precies waar je voortdurend mee bezig bent en dat je dan ook nog mijn leven noemt. Als sprookjesfiguur dus mijn sprookje.
Maar er is geen mijn leven.
Dat wat er lijkt te zijn, met de nadruk op lijkt, is slechts de manifestatie die er tegelijkertijd wel en niet is.
Uit het niets verschijnt een wereld en verdwijnt er weer in.
Dat laatste lijkt op zich weer sprookjestaal en in sprookjes willen we niet geloven.
En dus duiken we maar gauw weer onder in ons eigen verhaal.
Hoe dieper we duiken hoe geloofwaardiger het wordt. Maar het is juist die geloofwaardigheid die je te pakken neemt. Hij sleurt je mee naar steeds diepere lagen en laag voor laag versluiert het de bron… ZIJN.
Het zijn de sluiers van het schijnbare geluk dat je zoekt in al die materialistische dingen.
Maar het zijn ook de sluiers van het geluk dat je zoekt bij je medemens.
Zonder jou ben ik niet gelukkig. Je moet van alles hebben op dat vlak.
Een man of vrouw, je kind, je vader, je moeder, je broer, je zus etc. etc.
En ze zijn allemaal van jou en vice versa.
Ja en wie is er nou zo gek om dat allemaal op te geven.
Nou mooi niet doen dus. Begin er niet aan want het is het einde van… Ja van wat?

Of zou het toch een sprookje zijn?

AYANOMA

zondag 1 januari 2012

Met een schone lei beginnen.

Laten we dat maar doen en dan eens opnieuw kijken naar dat woord “Advaita” en dan duidelijk zijn over de betekenis… “Niet twee”.
Vanaf hier moet je ophouden met meer uitleg te vragen. Niet opnieuw verzanden in al die woorden die toch niet kunnen omschrijven wat het is.
Wees gewoon stil en laat het daarbij. Verlang niet naar wat het is.
De betekenis… “Niet twee” is zo duidelijk dat al je meer willen weten juist die betekenis vertroebeld.
Zodra je begint met willen weten wat het is raak je verwijderd van dat waar je naar zoekt. Zelfs als je het accepteert zie je het niet.
De betekenis zien wil zeggen dat je er niet meer bent… wat blijft is de betekenis… “Niet twee”

AYANOMA