dinsdag 27 november 2012

Het verschil...


Er is een verschil tussen ‘dat wat is’ en ‘dat wat denkt te zijn’.
‘Dat wat is’ is ZIJN.
‘Dat wat denkt te zijn’ is MIJN-ZIJN.
ZIJN is zonder eigenaar.
MIJN-ZIJN berust op een eigenaar.
Let wel dat het woord eigenaar hier alleen maar staat om het duidelijker te maken want in werkelijkheid is er niet zoiets als een eigenaar.
De meeste mensen leven in de (schijnbare) wereld van MIJN-ZIJN.
Wat je ziet is dat MIJN-ZIJN alles wil hebben. Hij/zij kan ook niet anders meer leven want hij/zij weet niet beter als dat alles van mij is. Dingen die het ‘leven’ toe behoren maakt MIJN-ZIJN tot iets waarvan hij/zij de eigenaar is.
Voorbeelden genoeg zoals: Mijn Leven, Mijn Vader, Mijn Moeder, Mijn Broer, Mijn Zus etc. etc. Om over alle materiële zaken maar te zwijgen waarvan hij/zij denkt de bezitter te zijn.
Feit is dat als je om je heen kijkt je ziet dat de (schijnbare) wereld draait omdat MIJN-ZIJN. Sterker nog het hele ‘systeem’ dat gecreëerd is door MIJN-ZIJN en we nu ‘economie’ zijn gaan noemen, gaat steeds meer lijken op een zichzelf vernietigend proces.
Hoe meer MIJN-ZIJN wil, hoe groter de problemen worden die er mee gepaard gaan.
Het leeft voortdurend in de angst omdat wat ‘mijn’ is te verliezen.
Of dat nou op het persoonlijke vlak is of bij materiële zaken, MIJN-ZIJN blijft leven met die angst.
Als uiteindelijk die angst te groot wordt komt er mogelijk een moment waarop MIJN-ZIJN zichzelf de vraag stelt of het wel echt zo in elkaar zit.
Dan wordt misschien de vraag gesteld…
‘Is er wel een ZIJN waarvan ik de bezitter kan zijn?’
En met een beetje geluk wordt dan gezien dat het antwoord in de vraag zelf besloten ligt.

AYANOMA

maandag 19 november 2012

Er zit niemand in!

Na die woorden valt er niets meer te vertellen.
Het kan niet zo zijn dat het hierna voor iemand duidelijk is.
Er zou gezegd kunnen worden dat er alleen maar duidelijkheid is.
Voor wie of wat het duidelijk is doet er niet toe.
Onduidelijkheid hierover wordt veroorzaakt door al die teksten waarin je leest dat het voor jou duidelijk zou kunnen worden.
Die ‘jou’ of ‘jij’ is nou juist het probleem. Jij bestaat alleen maar in het verhaal.
Het is dan ook extra misleidend als je (ook in advaita sites en boeken) de mededeling tegenkomt dat je bestaat.
Wat men probeert te onderbouwen door te zeggen dat je wel moet bestaan om te kunnen zeggen dat je bestaat. En daar zit hem nou net de valstrik.
Er is wel bestaan of wel Zijn maar je kunt niet zeggen dat jij bestaat.
Ga maar eens kijken zoals een klein kind waarin nog geen kennis aanwezig is.
Zo’n kind ziet iets en vraagt “wat is dat?”. 
Let hier goed op! Het kind vraagt wat is ‘DAT’.
En dan begint de hele ellende want dan krijgt DAT een naam.
Het iets dat zomaar verschijnt wordt benoemd, krijgt een naam en is opeens gescheiden van dat wat het ziet. Dualiteit.
Het wordt echter nooit gescheiden. Het is en blijft DAT. Het is DAT wat het ziet.
Het is DAT wat IS.
Die IS-heid valt niet aan iemand uit te leggen omdat er niemand is in IS-heid.
Zelfs het hier benoemen als IS-heid is al teveel.

AYANOMA