vrijdag 13 december 2013

Zonder naam?


Soms kunnen woorden die tot je komen een vreemde uitwerking hebben.

Een bericht op de nieuws site van de NOS vertelt het volgende:
“Een op de drie kinderen van onder de vijf bestaat officieel niet. Hun geboortes zijn nooit vastgelegd, zegt Unicef.”

Onlangs in een film was er de volgende uitspraak van een ouder tegen een kind: 
“Je moet het varken geen naam geven want het is ons voedsel”

Die twee uitspraken naast elkaar maken nog eens weer duidelijk hoe onze schijnbare wereld in elkaar steekt.

Je geeft een kind een naam en hij bestaat, je geeft een dier een naam en het wordt iets wat je niet zomaar op gaat eten.

Iets krijgt een naam en het bestaat en dat wat een naam kreeg denkt vanaf dat moment dat het echt bestaat.
Heeft het geen naam dan bestaat het niet. Maar is er wel iets dat een naam heeft?

AYANOMA


20 opmerkingen:

  1. Ja hoor, Dat wat ziet, ziet allerlij tijdelijke vormen met een eigen naam of een verzamel naam. De schrijver van deze blog heeft zelfs zijn roepnaam verandert denk ik. Het zien zal het natuurlijk een worst zijn of de vorm nu Pietje heet of Ayanoma, het Zien ontgaat niets. Die raakt daar niet van in de war. Alleen Pietje of Ayanoma kan daarvan in de war raken en dat zijn tijdelijke verschijnselen in het Zien.
    vriendelijke groeten, Hilco

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuke reactie... maar er is echt niets dat het een worst kan zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wie maakt er een blog? Dat is toch "dat iets" wat gezien wordt... Het Zien, wat als bestaan wordt ervaren,kan niets veranderen aan wat er gezien wordt. Het zien kan ook niet gekend worden door één of andere vorm die daarin verschijnt. Het iets en het niets zijn de kop en de munt van hetzelfde muntstuk toch? Vormen, woorden en gevoelens, komen uit het niets en verdwijnen in datzelfde ongekende. Er is niemand die iets doet of kan doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Terugkomend op wat je schrijft, met de afsluitende zin: maar is er wel iets dat een naam heeft?

    Dat lijkt te worden bepaaldt door de instemming of afwijzing van de schrijver zowel als dat van de lezer ervan. Eén ding is duidelijk dat beiden een object zijn in het zien. Het gevoel van bestaan is afhankelijk van subject en object. Als je wilt bestaan moet je beiden accepteren.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het antwoord is al gegeven... "Dat lijkt te worden bepaald"...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ga je nog iets zeggen? of blijf je onzichtbaar? Niet dat het wat uitmaakt voor het Zien, maar wel voor jou blog. Wat probeer je nu duidelijk te maken vanuit jou beleving?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik probeer te reageren op het vehaaltje boven, met name op de eindconclusie en de vraag die daarop volgt. Ik zie namelijk het verband naam en bestaan niet in de context zoals die daar beschreven staat. Het bestaansgevoel is er alleen waneer er vormen worden waargenomen en onder vormen bedoel ik ook gevoel enz, iets wat zich onderscheid van niets. Wat er waarschijnelijk bedoeld wordt te zeggen met dat stukje schrijven: Is er sprake van Indivudueel bestaan? Kan er een object zijn zonder subject en andersom? Het heeft niets te maken met een naam die gegeven wordt aan een object, maar meer aan het besef dat je zowel subject als object nodig hebt om een bestaansgevoel te hebben. Het bestaansgevoel is onafgebroken en oneindig aanwezig, omdat niet bestaan niet ervaren kan worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Er is niet iemand die iets kan ervaren... er is slechts het ervaren zelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Daar heb jij helemaal gelijk in. Daarom spreek ik daar ook niet over. Ik zeg niet dat er een iemand is.

    Het verhaaltje komt met een stelling, vervolgens komt de vraag klopt die stelling wel? Als je antwoord ben je het haasje, want dat produceert weer een nieuw vehaaltje. Het is maar een spelletje.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Het is maar een spelletje... voor niemand.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. "Niemand" en "bestaan" gaan niet samen, dat besef is toch wel goed doorgedrongen? Het spelletje is altijd voor iemand, door iemand, dat gezien wordt in bewustzijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. "Niemand" en "bestaan" gaan niet samen... Ja dat klopt... er is ZIJN... je kunt niet iemand zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Precies, daarom is het zo lastig te doorzien.
    Je praat altijd in of tegen jezelf. Anderen bestaan niet echt voor jou..
    Zodra er een ander naast jou verschijnt, zie je in een spiegelbeeld van het zelf.
    Als de spiegel rimpeloos is, zie je altijd een onveranderlijk beeld. Dat onveranderlijke gaat op den duur kennelijk vervelen.
    Het bestaan veroorzaakt rimpels en veranderingen van het beeld dat gezien wordt,
    Het zien en wat er gezien wordt is uiteindelijk één.
    Dat zien brengt vreugde en blijdschap.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Je kan ook zelf niet 'iets' zijn.... Je bent als de acteur ook een spiegelbeeld, dat nooit en te nimmer de eigendomsrechten op het (bewust)zijn kan claimen. De situatie is omgekeerd. De acteur plus de hele wereld verschijnt in jou ofwel het is er pas wanneer er weet van is.
    En hoe die relatie tussen zien en vorm is kan pas onderzocht worden wanneer er concepten zijn en er dus denken is. Maar dan gaat pure dualiteit trachten non-dualiteit te verklaren. Dat kan dus nooit. Je blijft dan op conceptueel vlak. Geen uitspraak of conclusie in woorden kan ooit waar zijn. Ook deze niet.

    Robère Geen ID (zei mijn moeder vaak)

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wel, ayanoma blijft stil. Spelletje is kennelijk over of er wordt vakantie gevierd. Even toch nog over het oorspronkelijke stukje. Het klopt niet. Er wordt bv de volgende zin aan de lezer gepresenteerd: "Je geeft een kind een naam en hij bestaat, je geeft een dier een naam en het wordt iets wat je niet zomaar op gaat eten."

    Wanneer een kind een naam krijgt was er al het concept kind of baby. Het gaat dus om het concept wat aan een vorm wordt toegewezen. Zonder zo'n basaal concept kan de specifieke vorm niet onderscheiden worden van andere vormen.

    In het tweede deel van de zin krijgt een dier gevoelswaarde door het geven van een naam. Maar het concept dier heeft geen gevoelswaarde: het zet de vorm 'dier' apart van andere vormen. Het dier wordt specifieker door het als varken te kennen. Het tweede concept dat nog vooraf gaat aan de naam van het dier. Het bestaan is al verzekerd, maar de beveiliging tegen het opeten nog niet, maar dat is er niet essentieel voor....

    Robère Geen ID

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Natuurlijk klopt het niet... NIETS klopt als het om het gebruik van woorden gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Bedankt voor deze zin. Dus woorden gaan het raadsel wat leven is niet oplossen.
    Er is leven, "ervaren" Wie of wat zich daarvan bewust is, kan niet conceptioneel doorgegeven worden aan anderen. Welligt bestaan er geen anderen en ben je alles zonder het te weten of te kennen. Waarschijnelijk kun je niemand behalve jezelf aanwijzingen geven waar te zoeken als er gedacht wordt ik ben niet compleet. Iedere opvoeder of leeraar buiten jou leidt alleen maar af. Jij hebt kennelijk deze blog nodig omjezelf beter te leren kennen, of om leuk te spelen.

    Zoals je ziet er wordt meegespeeld.

    groetjes, Hilco

    BeantwoordenVerwijderen