woensdag 26 maart 2014

Verslaving fantaseren.


De oproep in het tijdschrift ‘Inzicht’ rond het thema ‘Verslaving’ deed het volgende stukje tekst ontstaan.

Het citaat van Jeff Foster, zoals geplaatst in ‘Inzicht’, zou in het kader van het thema ‘Verslaving’ een bron van inspiratie kunnen zijn.

Uit het citaat het volgende:
In feite bestaat er maar één soort verslaving: de verslaving aan bevrijding van de zoeker. En als je dat begrijpt, wordt het minder belangrijk wat het verslavingsobject nu precies is.

Met de uitspraak ‘als je dat begrijpt’ is het, zoals zo vaak bij dit soort teksten, weer een cirkelredenatie geworden.

Er is een verslaafde die bevrijd wil worden van zichzelf en die dat vervolgens ook weer zelf begrijpt en zo blijven we altijd in hetzelfde cirkeltje rondlopen.
Het punt is nou juist dat er helemaal geen verslaafde is. Dat wat is kent geen verslaving.

Toen hier de oproep werd gezien met het thema ‘Verslaving’ was het eerste dat opkwam de koppeling aan het woordje ‘Ik’. Zonder die koppeling is er zelfs helemaal geen sprake van gebruik van het woord ’Verslaving’.

Bevrijd worden van de zoeker is dan ook werkelijk klinkklare onzin. En het wordt juist erger als je die schijnbare bevrijding dan ook nog eens een verslaving gaat noemen. Juist het benoemen creëert de schijnbare verslaafde. Zonder het benoemen, dus zonder het woord ‘Verslaving’, is er geen sprake van iets dat verslaafd zou kunnen zijn.

De fantast is verslaafd aan het fantaseren en komt nooit van zijn verslaving af en zal dus ook nooit ontdekken dat er geen fantast is.

De fantast blijft altijd in hetzelfde cirkeltje rondlopen.

AYANOMA

2 opmerkingen:

  1. haha, mooie cirkel redenering die nergens op slaat. De verslaafde wil bovendien niet bevrijd worden van zichzelf maar enkel van de verslaving. Dat is dus iets anders dan hier gesteld.Verslaving is een chemisch/neurologisch iets en niet iets filosofisch.

    BeantwoordenVerwijderen